Japanese Night in Brussel

Japanese Night
• Sake, Sushi, Sumo, Mikado & Karaoke!
Rits Café, Brussel, 1 december 2009

Uitwisselingsstudenten aan het Rits te Brussel hadden als opdracht een culturele thema-avond te organiseren in het Rits Café. Het gekozen thema van een van de groepen was ‘Japan’

Het was allemaal nogal last-minute. Ik kreeg een mailtje van een goede vriend dat er deze avond een Japanese night was in Brussel. Na wat twijfelen heb ik besloten van toch snel te gaan, Aruko ging mee en om 8u stonden we in het Rits Café
“Wauw, zoveel plaats!”, was het eerste dat ik dacht. De locatie was veel groter dan ik had verwacht. En het aanwezige volk was voornamelijk de organiserende mensen die nog druk in de weer waren met de laatste voorbereidingen, maar binnen de kortste tijd stroomde het volk toch binnen en algauw begon het goed vol te zitten. Wat ons wel opviel: er waren geen Japanners!

Geisha’s

Geen Japanse mensen aanwezig, dat vroeg om meer uitleg. Na wat zoeken kwamen we bij twee jonge dames aan de ingang, die verkleed als geisha sake aanboden aan de arriverende gasten. Ik had aangenomen dat de uitwisselingsstudenten die een Japanse avond organiseerden in Brussel, zelf ook wel Japans zouden zijn, maar dat was niet het geval. Een voorbarig besluit van mijn kant uiteraard. De leerlingen kwamen van verschillende landen, voornamelijk Spanje, maar ook uit Oost-Europa en enkelen uit Azië. De twee geisha’s vertelden me dat de avond in opdracht van het vak Eventorganisatie was, waarbij de opdracht was een event organiseren rond een bepaald land op cultuur. Ze hadden na overleg voor Japan gekozen. De activiteiten waarmee ze Japan wilden introduceren waren: sumoworstelen, sushi maken, een mikado wedstrijd, een fotopodium waar je in ‘traditionele Japanse kledij’ een foto kon laten maken en karaoke. Er was ook sake en sushi aan de bar, en er werd non-stop Japanse muziek gedraaid. Dat laatste bleek uiteindelijk wat beperkt in aanbod en de repeats werden wat te opvallend, maar het deed me deugd eindelijk eens op een feestje te komen waar exclusief Japanse muziek gedraaid werd! Voorts waren alle organiserende vrouwelijke studenten verkleed als geisha, al dan niet met kimono of iets dat er op moest lijken. Hier zat -net zoals bij de Cosplay Night, zie vorig artikel- het budget aan de basis dus daar was niet zo veel aan te doen.

Interview met de docent

Aan de toog zat de docent die de opdracht had gegeven en de uitvoering ervan overzag. Hij gaf ons iets meer uitleg over de organisatie die eraan vooraf ging.

“De leerlingen hadden weinig tijd, er is lang gebrainstormd. Veel leerlingen waren van Spanje, dus dat leek een voor de hand liggende keuze. Maar ze wilden toch iets anders zoeken. Na een tijd was het twijfelen tussen India en Japan en ze zijn dan uiteindelijk voor Japan gegaan. Het is niet gemakkelijk om op korte tijd een cultuur als de Japanse in een event te stoppen. Als je Italië neemt bijvoorbeeld, dan maak je spaghetti, ga eens langs een Italiaans restaurant voor decoratie enzovoorts, dat is gemakkelijk. Japan is wat anders.”

“De tijdspanne was kort, ook het budget was laag al kregen ze wel deze locatie gratis ter beschikking. Ze zijn op zoek gegaan naar sponsoring bij de Japanse ambassade hier in Brussel, daar hebben ze de posters meegekregen die hier aan de muren hangen. [...]
De leerlingen hadden ook meer een culturele avond kunnen doen en een Japanse film laten zien. Toch besloten ze van eerder entertainment te brengen omdat dit geschikter is voor jongeren, die gaan graag feesten en zo trek je meer volk aan, het bevorderd ook kennismaking natuurlijk.”

Plezier maken

Natuurlijk hebben we niet heel de avond mensen liggen lastig vallen met interviews en zijn we zelf ook gaan proeven van de activiteiten. Het sumoworstelen was enorm grappig. Er waren opblaasbare pakken gehuurd zodat je meteen in de ring kon stappen zonder eerst een paar jaar curry met rijst te eten. Dit leidde al snel tot omvervallende, rollende en stuiterende worstelpartijen waarbij de regels van het sumoworstelen volledig genegeerd werden. Te dicht bij de ring staan werd al snel gevaarlijk.

De sushi aan de bar was goed te eten en de workshop -waar we zelf niet aan meegedaan hebben- zag er tof uit. Het lukte nog verrassend veel deelnemers om hun overvol belegde maki sushi permanent toe te rollen.
Aan de mikadowedstrijd hebben Aruko en ik beiden meegedaan, ieder in een andere ronde. Aruko won een prijs en mocht nadien met een pak reuze mikadostokjes naar huis vertrekken ^_^
De wedstrijd was spannend en draaide meer om het plezier maken en het sociaal contact dan het perfect naleven van de regels en winnen. Er werd hier en daar een oogje toegeknepen bij lichte foutjes maar dat was niet erg.

Gesprek met een van de leerlingen

Achter de toog stond de voortduwster van het Japan-idee. Ze was druk sushi en sake aan het verkopen maar met wat moeite wist ze in stukjes en beetjes de tijd te vinden om toch wat uitleg te geven.

De keuze om Japan te nemen was omdat ze niet wilden dat er een groep uit één land teveel alles naar zich zouden kunnen trekken en ook een land wilden dat iedereen interesseerde. India en Japan waren beiden kandidaat maar Japan bleek net iets meer aantrek te hebben. Er zaten ook wel wat leerlingen bij die manga lezen en anime kijken. De reden dat ze geen anime projecteerden was omdat dat teveel gestoord zou worden door de andere activiteiten, en het ook moeilijker is om daar een algemeen publiek mee te blijven boeien. Ze hebben dan gekeken naar wat is entertainment in Japan. De grappige TV shows, karaoke, een kinderspel, eten en drinken. Dat is iets waar praktisch elke Japanner zich wel mee kan amuseren, iets dat elke Japanner ook wel kent en doet of toch zeker ooit eens gedaan heeft.

In dat opzicht was de keuze van activiteiten zeer goed gekozen en ook goed uitgevoerd!

Een vriendin van haar had een verzameling Japanse muziek die ze gekopieerd had. Tijdens de opbouw speelden ze de soundtrack van Memoirs of a Geisha (oogje toeknijpen), tijdens de activiteiten -zowat heel de avond- werd er J-pop en -rock gedraaid. Er was een liedje van Ayumi Hamasaki dat wel 10 keer terugkwam, evenals nog andere nummers, waarschijnlijk een beperking aan de grootte van de verzameling. Maar het wás wel Japanse muziek en toffe nummers ook, dus niet te klagen. Ze zei me dat nadien wel gewoon locale muziek ging gespeeld worden zodat men sen wat zouden dansen tot sluitingstijd. Maar zo lang konden we niet blijven.

De sushibereiding en workshop werd (be)geleid door iemand van de klas die voordien ook al sushi maakte in haar vrije tijd, met als resultaat lekkere sushi die deftig gemaakt was. Er was zelfs aan de vegetariërs gedacht waar ik zeer blij mee was. De sake was ook goed én verwarmd – wat in december wel tof is.

Besluit

Uiteindelijk zat het belangrijkste er wel in: een aangename sfeer en genoeg te doen om je nooit te vervelen. Het sumoworstelen was enorm grappig en deed denken aan de japanse TV shows waar deelnemers gewoonweg niet anders kunnen dan afzien om het publiek te vermaken. De sushi was ook enorm populair, een beetje duur maar het vloog over de toonbank. Alle activiteiten werden een voor een aangekondigd op het podium en begonnen niet tegelijk, dat was wel handig, zo kon je alles eens proberen en krijgt alles de nodige aandacht. De karaoke was de laatste activiteit en tevens een groot succes. Er verzamelden zich een meezingende meute studenten voor het podium, de karaokevideo werd op een scherm geprojecteerd en de zangers en zangeressen gingen er helemaal voor. Jammergenoeg ging onze laatste trein vertrekken dus zelf zingen zat er niet in.

Al bij al was deze avond zeer geslaagd, het was plezant en het was duidelijk Japanse cultuur!
De foto’s staan online.

Nu enkel nog de Japanse gemeenschap in Brussel kunnen bereiken en overtuigen van hun fantastische cultuur actief mee te komen delen, hopelijk komt dat er ooit wel van.

Links:
– Rits Café

Artikel en foto’s: Kiyoshi
Assistentie: Aruko