Dadada-dan Tenko: Tentekomai – Vanaf vandaag in ons land!

Ik ben gisteren in Osaka naar een Matsuri geweest, op een mooie lente-avond, met sakurablaadjes die uit de lucht kwamen zweven.

Nee dat is niet waar, maar het kwam al dicht in de buurt. De taiko groep Dadada-dan Tenko trad op in Roosendaal, Nederland, en vervoerden mij en de rest van de zaal naar Japan, naar de losheid en humor van Kansai met een moderne vorm van taiko (Japanse drums)

drums door twinsisterwendy

Dadada-dan Tenko, opgericht door Isaya Mondori bestaat uit hemzelf en 10 positieve energie uitstralende jonge mensen met  allen een stralende en aanstekende glimlach. Hun doel: ons blij en gelukkig maken en dat is zeker gelukt ^_^

De zaal zat goed vol, met zowel veteranen – Ze treden al voor hum zesde jaar in Nederland op – als mensen die nog nooit een taiko-optreden hadden meegemaakt, wat zeer duidelijk werd toen ze op de grote Daiko begonnen te spelen, de zaal oooh! ging en ik iemand verast ‘sjeesus man!’ hoorde uitroepen.

De groep gaf flink van katoen, niet zo technisch en strikt als Kodo (waar je dit eigenlijk zelf helemaal niet mee kan vergelijken), maar zeer speels, springend en vrolijk ging het er aan toe. De choreografie, bedacht door Mondori was perfect, en zelfs het opstellen en verplaatsen van de drums op het podium was en dans op zich.
Wat ik heel tof vond was de hoeveelheid humor die er in zat, bijna stand-up komedie met Japanse drums in plaats van woorden. Iedereen had zijn eigen karakter en bracht dat goed over naar het publiek, alles was netjes getimed zonder de losse sfeer te verliezen.

Isaya Mondori door twinsisterwendy

Halverwege was het plots pauze, wat ik niet echt had zien aankomen. Even was het twijfelen; is het al gedaan? Omdat echt iedereen de zaal verliet, maar dat bleek normaal te zijn voor een pauze. Het kwam ook wel goed uit, want zo hadden Daniella (zij heeft nadien het interview gedaan met Mondori-san, wat zodra het uitgeschreven en vertaald is ook hier op de site zal verschijnen) en ik even tijd om met Maria van den Broek van de organisatie te praten.

Het enige dat op het optreden op aan te merken viel, was het soms gebruiken van een backing track. Maria wist me te vertellen, dat mensen al vaak hadden laten weten dat ze dat wat jammer vonden, maar ook dat terwijl wij dit als kitch ervaren, het in Japan zeer gebruikelijk is, en vaak nog veel harder toegepast dan bij Japanse optredens hier.

Toen de pauze voorbij was en iedereen terug de zaal inging, was het podium wat heringericht, zat Mondori-san voor een abstracte versie van een make-up spiegel, zich voor te bereiden op de dans. Met zijn lange witte pruik die zwaartekracht leek te overstijgen walste hij als een zwierige demoon rond op de drums. Die demonische dreiging werd helemaal omgezet in een nieuwe lading humor toen Teruaki -zogezegd te laat- ten tonele kwam. Ook al was het toneel, op een bepaald moment kreeg ik toch wel medelijden met die jongen. Toen volgden nog een heel mooi, en op het einde een enorm levendig nummer, waar ik hier niet over ga uitwijden, daarvoor raad ik u aan een ticketje te kopen voor een van hun optredens in België, want het is echt de moeite.

Laat mij u nog wel verklappen: het sakuraseizoen is vroeg dit jaar in Japan, maar hier ook!

www.tenko.nl
agenda