Anime: Abenobashi Mahou Shotengai

Geen recente anime maar tot voor kort had ik er nooit van gehord. Gainax staat uiteraard garant voor kronkelige verhaallijnen en bizarre characters, en in dat opzicht is Abenobashi op en top Gainax.

Het verhaal -ik ga trachten zoveel mogelijk spoilers te ontwijken- gaat over Sasshi, een 12 jarige jongen die aan het begin van de pubertijd staat (grote ogen, bloedneuzen en kwijlen, de typische syndromen) en Arumi, die per ongeluk in een alternatieve realiteit terechtkomen nadat Sasshi’s grootvader verongelukt was. Ze komen van de ene realiteit in de andere terecht, en telkens zitten ze in een om ter vreemdste versie van hun Abenobashi shopping arcade (In Japan komen heel veel shopping arcades voor, het zijn 1 of meer winkelstraten met een grote hoeveelheid lokale handelszaken, die dan overdekt zijn tegen slecht weer).
Stilaan ontrafelt de waarheid achter Abenobashi, de tragedie in het verleden die zich herhaalt en ontdekt Arumi dat het niet Abenobashi is maar ook Sasshi die verantwoordelijk is voor het niet terug geraken naar hun originele realiteit.

Qua animatie is het -Gainax weer- echt prachtig, de dynamiek, de flashy kleuren en Sasshi’s debiele gezichtsuitdrukkingen. Alles wordt aan een hoge snelheid op de kijker afgevuurd, maar ook afgewisseld met enkele dramatische en emotionele adempauze’s. Er zitten veel referenties naar andere animaties tussen, zoals wanneer Sasshi in een space-versie van Abenobashi een grote robot bestuurd, die uiteraard  als maar groter en groter moet worden. (TTGL anyone?)

De 3D CG zijn soms iets minder,  maar dat is waarschijnlijk ook te wijten aan de tijd waarin de serie gemaakt is, toen was CG nog niet echt zozeer in gebruik in anime als nu.

De plot is goed, de stukjes van de puzzel worden beetje per beetje aangebracht, maar toch had ik vaak het gevoel dat veel afleveringen meer opvulling waren en ik enkele keren naar een andere versie van  dezelfde situatie keek tussen de verschillende afleveringen, maarja wat wil je met alternatieve realiteiten waar dezelfde personages in de situaties zitten als vertrekpunt (Meestal was 1 aflevering ook 1 dimensie) Ook de hoeveelheid ecchi en fanservice ontbrak niet, en de studio schrok niet terug van wat ecchi-loli momenten, al bleven die gelukkig wel binnen het aannemelijke van de mindset van de 12-jarige, puberende protagonist ^_^

Animatiestudio Madhouse speelt een rol in vele kwaliteitsproducties, maar toch moet ik stellen dat deze serie voor mij enorm Gainax-gedomineerd leek, dus gok ik dat Madhouse meer een ondersteunende rol speelde.

Al bij al, een aan te raden serie, zeker als je houd van dat wtf-kijk-ik-hier-gevoel!