Gundam Café Akihabara

Het was 1 juli, een donderdag, toen we naar het Gundam Cafe in Akihabara gingen. De enige referentie naar de locatie van het café die we hadden, was “ergens aan de brug aan het station van Akihabara, zo tegen het spoor”, wat niet meteen zorgde voor een “ahja, natuurlijk, daar”-gevoel, aangezien het spoor kruist met een ander spoor en dus ook vier bruggen heeft en meerdere ingangen van het station. Er waren dus te veel mogelijkheden en te weinig informatie. Uiteindelijk duurde het  -gelukkig voor ons- maar een kwartiertje voordat we het café gevonden hadden, dat zich blijkbaar bevindt aan het plein aan de “Akihabara Electric Town Exit” van de JR lijn. Het was ongeveer vijf uur in de namiddag, het warmste van de dag was al voorbij en we hadden net enkele uren in Ginza rondgelopen, dus we waren ook wel toe aan een verfrissing, een perfect excuus om het Gundam Café binnen te gaan. Lees het volledige artikel »

Typisch Tokyo 1: Let’s Go Chibi!

Japanners zijn kampioenen in het miniaturiseren van zowat alles wat je kan bedenken. De hoofreden hiervoor is natuurlijk het zware tekort aan bewoonbare oppervlakte in Japan in combinatie met het grote aantal inwoners. Maar al voor Japan helemaal volgebouwd was, werden dingen vaak klein gehouden. Als je dingen kleiner maakt zijn er minder grondstoffen voor nodig en is er meer energie en kundigheid te besteden aan het perfectioneren van een product. Waar wij in europa de grote potten van pinten drinken, nuttigen ze in Japan een klein kopje thee of een miniscuul tasje sake. Klein is hier kawaii (schattig). Er worden miniatuurversies van alle mogelijke (teken)filmpersonages, huishoudapparatuur, voertuigen, eetwaren, mascottes en nog veel meer gemaakt. In de vorm van sleutelhangers, gsm-stickers, keukenmagneten of gewoon ter decoratie. Om het nog schattiger te maken worden gezichtsloze zaken van 2 ogen en een glimlach voorzien om het nog schattiger te maken. Resultaa-t: aan je gsm bengelt een mini-ijshoorntje, een portefeuille is een vis, konijn of kat, moeders bouwen een miniatuurwereldje in de bento (lunch) van hun kinderen en in de speeltuin zit een kleuter op een kleuterformaat vrolijk lachende shinkansen heen en weer te zwieren.

Iets meer dan 2 sandalen breed!

Maar klein is ten slotte vooral praktisch en compact. Op ons terras staat een wasmachine die 2 tot 3 keer zo klein is als de gemiddelde wasmachine in een Belgische woonst. Het terras is ook maar even breed als dat kleine wasmachientje, en biedt nog plaats voor een een airco-uitlaat (er is altijd plaats voor airco!). Lees het volledige artikel »

Pagina's: 1 2

Seijin no Hi – 成人の日

Seijin no Hi
成人の日

“Coming of Age Day”

Seijin no Hi wordt gevierd op de tweede maandag van januari. Die dag wordt iedereen gevierd die dat jaar twintig wordt, en dus volwassenheid bereikt. Twintig is dan ook de minimum leeftijd voor drinken, roken en gaan stemmen. Seijin no Hi is tevens een nationale feestdag en er is sprake van ceremonies en feestjes samen met familie en vrienden.

Seijin no Hi legt zowel de nadruk op de nieuwe rechten van de jonge volwassenen, maar ook op hun toegenomen verantwoordelijkheden. Lees het volledige artikel »

De Minamata Ziekte – 水俣病

De Minamata ziekte
水俣病

De Minamata ziekte werd voor het eerst ontdekt in Minamata, in de prefectuur Kumamoto in 1956. De oorzaak was de vrijlating van methyl kwikzilver in het vervuilde water van de chemische fabriek van de Chisso Corporation. De vervuiling hield aan van 1932 tot 1968. Dit gif kwam voor in de vissen en schelpdieren in de haven van Minamata en de Zee van Shuranui, waardoor de bevolking door het eten van deze vissen en schelpdieren te kampen kreeg met kwikzilver vergiftiging. Ondanks de dood van zowel vele mensen als dieren, deed de regering in dertig jaar tijd bijna niets tot niets om de vervuiling tegen te gaan. Lees het volledige artikel »

De slachting van Nanjing

De Slachting van Nanjing
Een duister feit uit de Japanse geschiedenis

De Slachting van Nanjing (ook vaak Nanking geschreven), de gebeurtenis die systematisch uit het geheugen van de Japanners wordt gewist. Het is een van de vele taboeonderwerpen waar de Japanse pers niet over mag schrijven. De commissie die schoolboeken nakijkt alvorens ze gepubliceerd worden, schrapt dit gebeuren constant uit de pagina’s, waardoor velen zelfs niet meer weten dat het ooit is gebeurd. Tijdens de tweede wereld oorlog nam Japan de Chinese stad Nanjing in en richtte er een waar bloedbad aan. Geschat wordt dat 300 000 mensen, soldaten en burgers, vermoord werden. Lees het volledige artikel »