Locatie

Na drie jaar te hebben gezeten in theater- en zalencentrum De Lockhorst te Sliedrecht, was het duidelijk dat ereen grotere locatie nodig was om zo de wensen van de bezoekers tegemoet te kunnen komen. Omdat de organisatie wilt dat de conventie bereikbaar blijft voor zowel (het zuiden/westen van) Nederland als het Vlaamse gedeelte van België, is er gekozen voor het Erasmus Expo- en Congrescentrum te Rotterdam. 

Activiteiten 

Op de Tsunacon is er weer van alles te doen om je niet te laten vervelen. Natuurlijk heeft de organisatie voor Tsunacon 2012 weer veel in petto. Elk jaar weer proberen ze in de conventies zowel informatief als amuserend over te komen door middel van de ingevingen van bezoekers en vrijwilligers. Ook tijdens Tsunacon 2012 zullen er zowel wedstrijd- als non-wedstrijdactiviteiten worden gehouden. 
Daarnaast kan je je helemaal gek shoppen in de dealerroom, waar je kraampjes en stands vindt van vele Japans gerelateerde stichtingen, winkels en bedrijven. Voor de gamers hebben we zowel oude als nieuwe games, waarvan vele geïmporteerd uit Japan zijn en in allerlei formaten en manieren te bespelen zijn. Dit alles is door en voor fans, jong en oud.

 Tsunacon 2012 (door Stichting Tsunacon)
Thema: Yokai Hayashi
Datum: Zondag 12 februari 2012
Tijd: 10h00 – 20h00
Locatie: Erasmus Expo, Rotterdam (NL)
Entreeprijs: €20
Website

Op zaterdag 22 en zondag 23 oktober was het weer tijd voor de jaarlijkse F.A.C.T.S conventie in Gent. Met een verwachte gast als Tom Felton beloofde het een zeer drukke conventie te worden.

En zeer druk was het zeker. Het leek zelfs drukker dan het vorige jaar; bezoekers moesten zich door de gangen heen wringen, overal stonden massa’s bezoekers, foto’s nemen van cosplayers was allesbehalve gemakkelijk. Maar vooral de “guest alley” van de conventie barstte letterlijk uit zijn voegen. De reden? Tom Felton, de acteur die Draco Malfoy vertolkt in de Harry Potter-films was aanwezig als gast, en die aanwezigheid trok hordes fans aan. De rij voor foto’s en handtekeningen leek wel oneindig,  het zaaltje Q&A puilde uit van de fans die niet konden wachten om hun idool die ene vraag te stellen. Het was duidelijk dat de organisatie van F.A.C.T.S. deze massale opkomst misschien toch niet helemaal had verwacht.

Gelukkig waren er ook voldoende andere dingen te doen. Zoals elk jaar waren er weer schitterende koopjes te doen, nieuwe dingen te ontdekken, vrienden terug te zien en prachtige cosplays te bewonderen. De cosplay-wedstrijd was op beide dagen weer een succes -naar jaarlijkse gewoonte-. Jammer genoeg misten we de cosplay-wedstrijd op zaterdag, maar op zondag waren we wel aanwezig, waarvan het onderstaande filmpje afkomstig is.

Ook al was er ook dit jaar weer veel te zien en te doen op F.A.C.T.S., bleek het aan Japanse dingen minder te zijn; het is alsof het groeien er voor zorgt dat er minder Japanse winkeltjes en evenementen zijn. Desondanks was het een geweldig weekend en was het opnieuw moeilijk om met enkel twee dagen alles te kunnen zien en te kunnen doen.

Hakuouki Shinsengumi Kitan「薄桜鬼」
Hakuouki Hekketsu-roku 「薄桜鬼 碧血録 」

type | serie (12+10)
jaar | 2010
regie | Osamu Yamasaki
studio | Studio DEEN

3.5 out of 5 stars | originaliteit
4 out of 5 stars | kwaliteit
3.5 out of 5 stars | verhaal
3.67 out of 5 stars | score

Hakuouki speelt zich af in de tweede helft van de 19de eeuw en is gebasseerd op een romantisch samurai-avontuur game van Idea Factory. Yukimura Chizuru is in Kyoto op zoek naar haar vader die vermist is. Terwijl ze daar is wordt ze getuige van een gevecht tussen een Oni (lett: duivel, hier: onsterfelijk wezen in mensenvorm) en een samurai van de Shinsengumi. Ze nemen haar in hechtenis terwijl ze bespreken wat met haar aan te vangen, wanneer ze ontdekken dat ze de dochter is van de dokter waar ze zelf ook naar op zoek zijn. Zodoende nemen de Shinsengumi haar onder hun hoede in hun zoektocht.

Hakuouki is dan wel voornamelijk een samurai-verhaal met veel meer strijd en bloed dan romantiek, toch is het meer iets voor het vrouwelijke publiek gezien het “knappe jongens”-gehalte van de mannelijke hoofdpersonages. Dus de serie valt het beste te omschrijven als een typisch samurai-verhaal voor vrouwen. Laat het “voor vrouwen” gedeelte echter niet afschrikken, er komt genoeg geweld in voor om misschien zelfs de mannen te kunnen entertainen.
Het verhaal zelf speelt af in de tweede helft van de 19de eeuw, op het moment dat het oude Japan uit elkaar aan het vallen is en langzaam maar zeker wordt overgenomen door de plaatsvindende ver-Westering. Een fictief verhaal geplaatst in een bestaande context van oorlog en strijd om het behoud van het oude Japan, met een vleugje drama en een nog kleiner vleugje romantiek. Hoewel de spanning nooit echt hoog oploopt, kan Hakuouki eerder om het psychologisch drama toch wel interesseren. Een tipje van de sluier om mensen toch misschien een beetje nieuwsgieriger te maken: “vampieren” in de 19de eeuw.

klik op de foto voor de volledige fotogalerij

Sliedrecht (NL), 30 januari. Bij onze aankomst om half tien -een halfuurtje voordat de bezoekers binnen mochten- stond er al een aardige rij bezoekers aan te schuiven en toen al wisten we dat het een drukke dag ging worden. Voor mezelf was het de eerste keer dat ik op Tsunacon aanwezig was, voor Kiyoshi de tweede keer.

Eenmaal binnen bekeken we de game-ruimte, het manga-café, de dealer-room en de theaterzaal. Alles straalde een leuke en gezelligere sfeer uit dan wanneer men Tsunacon vergelijkt met een evenement zoals bij voorbeeld F.A.C.T.S. in Gent. Na een snelle rondblik gingen we op zoek naar het maid en butler café waarvan we op verschillende posters zagen dat het ergens moest zijn. Maar we vonden het niet meteen en na aan de infobalie om uitleg te vragen, wisten we dat we langs buiten naar het restaurant moesten. Dat in combinatie met de slechte aanduiding, leek niet zo goed voor mensen om hun weg naar het café te vinden, maar dat bleek later geen probleem te zijn aangezien het café stampvol zat toen we er voor een tweede keer kwamen.

Maid- en butler-café

Bij het binnen komen werden we verwelkomd door een butler en eventjes stonden we wat onwennig rond te kijken, niet wetende of we nu zelf gewoon ergens mochten gaan zitten, of we nu naar een plaats gebracht worden. Dus vroegen we het uiteindelijk maar. In het Engels, want de butler sprak geen Nederlands. De menukaart zag er heerlijk en veelbelovend uit, vooral met hun aanbod aan taartjes, hapjes, Japanse dessert en thee. Een maid kwam de bestelling opnemen – in het Engels – en ik nam een sencha thee en dango. Zonder te wachten op wat mijn twee gezellen wilden, was ze weg en keken we elkaar eventjes vreemd aan. Enige tijd later kwam ze terug en zei dat er geen dango was. Dus bestelde ik de bochan dango, die er dan ook niet bleek te zijn. Blijkbaar was er enkel thee en twee soorten gebak. Gezien het al elf uur was en ze al van negen uur open waren, was dat natuurlijk niet zo goed. Maar ik kreeg mijn thee, in een piepklein kopje. Voordat de maid de kans zag om in alle stilte weer snel te verdwijnen, bestelden mijn gezellen ieder een kop sakura thee en Angel Food cake, die ik nadien ook nam.

De cake was lekker, maar mijn sencha thee was niet lang genoeg getrokken en smaakte naar niet veel. Bovendien was mijn kopje haast drie keer zo klein als die van de anderen, wat me toch wel een beetje teleurstelde. Gelukkig vielen de prijzen zeer goed mee.
We begrepen niet echt waarom er Engels werd gesproken, omdat de maid die ons had bediend me soms zelfs niet echt verstond in het Engels en een butler – een andere dan aan de inkom – wel met ons in het Nederlands sprak.

Over het algemeen waren de thee en cake lekker en was het gewoonweg leuk van een maid- en butler-café te hebben, maar we hadden er meer van verwacht, hopelijk komen ze volgend jaar wel terug en  is de uitvoering tegen dan iets meer op punt gesteld. De karaoke vondt in het café plaats, een goed idee met een wat minder leuk neveneffect; met het vooruitzicht op de dango en andere gerechten die later zouden komen, keerden we een tweede keer terug en zat het er zo verschrikkelijk vol dat er niet eens plaats was en wachten niet eens een optie was.

De dealer-room

Klein maar gezellig, dat is eigenlijk een goede omschrijving voor de dealer-room. Klein bracht natuurlijk wel een probleem mee gezien de hoeveelheid volk; de dealer-room was amper een half uur  open of er stond al een gigantische rij om binnen te mogen. Gezien de kleinschaligheid van de dealer-room was het onmogelijk om iedereen tegelijkertijd binnen te laten, dus mochten er een aantal mensen binnen en wanneer er weer enkelen weg waren gegaan, werd de volgende lading doorgelaten. Onze perskaarten zorgen er gelukkig voor dat we niet moesten aanschuiven en konden we ons snel mengen onder het kopende volk. Er waren niet enorm veel dealers, maar ze waren met genoeg en het aanbod was ruim. Er was zelfs plaats voor meerdere artiesten en mensen die hun zelfgemaakte spulletjes kwamen verkopen.

We hielden een kort interview met een van de verkopers. Jef Bas van ‘a space oddity’, een winkel in Amsterdam. Al ruim 20 jaar is de winkel open, en hij heeft zowel bij zichzelf als in de rest van Nederland de interesse voor Japanse popcultuur zien groeien, wat dan ook weerspiegelde in het aanbod van zijn winkel. Jef heeft een contactpersoon in Japan en alle Japanse merchandise wordt zo rechtstreeks geimporteerd. Er zaten best wel originele en unieke items tussen, iets wat van redelijk wat standjes gezegd kon worden eigenlijk, wat het aangenaam rondsnuffelen maakte.

De theaterzaal

In de theaterzaal vonden verschillende voorstellingen plaats van anime series en films, evenals de “AMV compo”, de “10 voor Akihabara” quiz, een ‘guess which anime’-trivia en de cosplaywedstrijd. Bij deze laatste vier waren we aanwezig.

AMV compo

Hierbij waren er drie categorieën met winnaars: originaliteit, technisch en algemeen (originaliteit + technisch). Onder deelnemende AMV’s waren er enkele zeer amusante, mooie en zelfs ontroerende exemplaren aanwezig, maar ook enkele die nogal ‘afgekapt’ leken of ons toch niet helemaal konden boeien. Wat ik persoonlijk wel vreemd vond was dat een AMV in de drie categorieën kon winnen terwijl het toch logischer zou lijken dat als een AMV zowel origineel als technisch goed zou zijn, die bij “algemeen” zou winnen en niet nog eens bij “originaliteit” en “technisch”. Dat zorgde er dan voor dat bij de eerste twee categorieën (originaliteit en technisch) twee AMV’s twee keer wonnen en een van die twee dan nog eens won bij “algemeen”, wat jammer genoeg leidde tot een klein aanbod aan winnaars gezien de grote hoeveelheid (24) deelnemers.

10 voor Akihabara

Omwille van enkele problemen met het verliezen van tijd op onze zoektocht naar eten omdat we meer wilden dan enkel noodles – waarover later meer – kwamen we een uurtje te laat bij de quiz en zagen we dus enkel de finale: België vs. Nederland. En de vragen waren echt nog wel moeilijk en voornamelijk vragen over Japan zelf en minder over anime en manga. De enige anime/manga vraag die in de finale zat, was de verjaardag van een personage uit Bleach. Verder waren het vragen over de aardrijkskunde van Japan, geschiedenis en dergelijke en zoals ik eerder zei waren de vragen zeker niet van de gemakkelijkste. We mogen ook met trots melden dat België uiteindelijk met 7-2 van Nederland gewonnen heeft!

Tsunacon 2011 Trivia

Drie deelnemers kregen de opdracht om aan de hand van stukjes muziek en een afbeelding te raden welke anime er werd voorgesteld. Er waren tien categorieën – gaande van drama tot sf – met elk vijf fragmenten. En net zoals de quiz was dit veel moeilijk dan men zou denken. Er zaten populaire maar evengoed zeer onbekende anime series tussen en niet enkel het publiek vond het moeilijk raden. De deelnemer die de eerste plaats won, had – maar – twintig van de vijftig anime series juist. Natuurlijk hangt dit sterk af van persoon tot persoon, maar ik was toch wel blij dat ik niet daar vooraan op die stoel zat, want veel meer zal ik er toch niet gekend hebben. Maar het was leuk om zelf ook te raden en te denken en je tegelijkertijd te frustreren aan het feit dat je het wel weet, maar gewoon niet op de naam van de serie kunt komen.

Cosplay compo

De cosplay combo bestond zowel uit groepen als uit individuelen en dit waren de deelnemers, in volgorde van verschijning:

Fairytale Death Note
Hetalia (dating)
Morning Musume (talkshow)
Vocaloid (dansje)
Celina – anime onbekend – (zang)

Na deze vijf volgde er een niet-deelnemende act van dezelfde Death Note L cosplayer als de eerste deelname, waarbij enkele mensen uit het publiek werden genomen om mee te doen. Er was iemand vermoord en L moest de moordenaar zoeken. De verdachten – tevens uit het publiek – : een Nazi, een gewone jongeman, een Pikachu, Marik (Yu-Gi-Oh!) en een prinses in een roze jurk (?). Het moordwapen: een koekenpan. De locatie: een yayoi-conventie. Met de nodige hilariteit werd uiteindelijk de moordenaar ontmaskerd en was het tijd voor het bekend maken van de winnaars. De winnaars waren:
5de plaats: Morning Musume
4de plaats: Celina
3de plaats: Hetalia
2de plaats: Vocaloid
1ste plaats: Fairytale Death Note

Het publiek was de jury maar het systeem om de winnaars te kiezen was een beetje chaotisch. Iedereen in het publiek had zowel een rood als een groen vel papier gekregen. De deelnemers werden opnieuw omgeroepen en het publiek moest een groen blad opsteken wanneer dit hun favoriete deelnemer was en dan werd er geteld. Dit verliep nogal chaotisch en onduidelijk maar uiteindelijk kwam er dan toch bovenstaande lijst met winnaars uit.

Eten & drinken

Het eten en drinken dat op Tsunacon aanwezig was, was enkele snacks van de snackbar, aangevuld met cupnoodles en verschillende Japanse en niet Japanse drankjes en de prijzen vielen zelfs zeer goed mee. Samen met het maid- en butler-café was er een rijk aanbod aan hapjes en drankjes voor een mooie prijs. Jammer genoeg was het niet meer dan hapjes en drankjes en was het vinden van een ‘maaltijd’ al wat minder voor de hand liggend. Natuurlijk, er waren cupnoodles, maar ervaring leert dat een mens daar niet lang mee heeft gegeten.

Onze zoektocht naar eten bracht ons dan ook tot in Dordrecht en hier verloren we dan natuurlijk ook lekker veel tijd mee, dus ik hoop dat wanneer Tsunacon uitbreid – en sowieso naar volgend jaar toe – dat ze dan misschien wat kunnen doen aan hun  aanbod van eten. Of in een stad waar er iets te vinden is op een zondag, want zelfs een bakker die open was was er niet te vinden. Maar aangezien voor volgend jaar Rotterdam is aangekondigd, denk ik niet dat dat een probleem zal worden.

Conclusie

Zoals we bij het aankomen in het begin van de dag al gevreesd hadden was het enorm druk geworden. Tsunacon 2011 was voorzien op duizend bezoekers en ik heb zo het gevoel dat ze daar toch wel zijn aangeraakt. Met het oog op volgend jaar gaat de nieuwe locatie in Rotterdam dus meer dan welkom zijn, want nog meer mensen op de huidige locatie binnen krijgen zou anders nogal een sinecure worden. Dus op dat vlak ziet het er al goed en veelbelovend uit. Het is enkel jammer dat er dan afscheid moet genomen worden van de leuke en aangename locatie van dit en vorig jaar.

Tsunacon was een zeer leuke ervaring en ik voelde me hier veel beter ‘thuis’ dan op F.A.C.T.S. – Niet enkel door de kleinschaligheid en dus ook de kleinere hoeveelheid bezoekers, maar ook door de leuke locatie en het feit dat het om een conventie met enkel anime en manga ging. Ik ben zeer tevreden over alles van Tsunacon, heb me geweldig goed geamuseerd en kijk met veel blijdschap en grote verwachtingen uit naar Tsunacon 2012, want zoals ze nu bezig zijn kan het enkel beter worden en daar wil ik dan ook zeker bij aanwezig zijn.

Foto’s

Nog iets meer dan een week en Tsunacon 2011 gaat van start.

Wij zullen er alvast bij zijn om alles te documenteren, te besturenen en te fotograferen, maar natuurlijk ook een beetje om ons te amuseren!
Met steevaste updates op Facebook, Twitter etc. door de crew van Tsunacon, lijkt het me sterk als iemand er nog niets over gelezen heeft, dus bericht ik ook kort even wat je zoal mag verwachten.

Geen probleem om te kiezen welke dag je naar tsunacon gaat, het is maar 1 dag. Die is wel zeer goed gevuld en de organisatoren doen er alles aan om het jaarlijks beter te maken dan vorig jaar. Aangezien vorig jaar een groot succes was kijk ik er enorm naar uit om te zien wat dit jaar brengt. Ze verwachten de kaap van 1000 bezoekers te halen, een mooi getal, en toch nog klein genoeg om gezellig te blijven en ervoor te zorgen dat je de mensen die er zijn en die je kent nog zeker terugvindt.

De locatie is dezelfde gebleven, en van vorige keer weet ik al dat de cosplay en andere wedstrijden een volle tribune zullen lokken, daar kan je best op tijd gaan zitten. Ik ben ook benieuwd of het aanbod aan dealers uitgebreider wordt dan vorige keer, of de DDR ademruimte heeft gekregen en hoe de J-Disco op het einde zal uitdraaien. ^_^

Tsunacon draait dus zeker niet enkel rond anime en manga, maar rond Japanse moderne cultuur, een beetje de oude cultuur errond en dat nog eens omgeven met een vleugje eenderwat dat Japans is, en zo hebben we het graag, ganbatte!

Tsunacon: 30 januari 2011 – 10:00-20:00 @ De Lockhorst, Sliedrecht

Chi’s New Address「チーズスイートホーム あたらしいおうち」

type | serie 104 + 104
jaar | 2008-2009
regie | Mitsuyuki Masuhara
studio |Madhouse Ltd.

4.5 out of 5 stars | originaliteit
4.5 out of 5 stars | kwaliteit
4.5 out of 5 stars | verhaal
4.5 out of 5 stars | score

Een jong poesje dat per ongeluk van haar moeder en broertjes en zusjes gescheiden geraakt, wordt door een familie opgenomen. Ondanks het feit dat huisdieren in het appartementsgebouw verboden zijn en ze het poesje constant moeten verborgen houden en zien dat ze niet ontsnapt, raken de ouders en het zoontje enorm aan haar gehecht en noemen ze het poesje “Chi”. Omdat ze voordien nooit een poes hadden, staat de familie dagelijks voor nieuwe kleine problemen en ontdekkingen en vreugde en zien ze Chi als een belangrijk deel van hun familie.

Zowel “Chi’s Sweet Home” als “Chi’s New Address” draaien helemaal om het kleine poesje Chi en haar dagelijkse avonturen, gaande van leren hoe ze de kattenbak moet gebruiken tot het maken van vrienden onder de straatkatten. Elke aflevering is ongeveer drie minuten lang en telkens opnieuw geweldig. De serie telt in totaal 208 afleveringen en nooit verveelt het. Chi is een enorm schattig en lief poesje, maar heeft soms geen enkel besef van wat er rond haar gebeurd waardoor ze af en toe wel eens in de problemen komt. De anime wordt voornamelijk uit haar onschuldige en kattige standpunt bekeken en is een ware aanrader voor wie houdt van poezen.

type | serie 12
jaar | 2010
regie | Akiyuki Shinbo
studio | Shaft

3.5 out of 5 stars | originaliteit
4 out of 5 stars | kwaliteit
4 out of 5 stars | verhaal
3.83 out of 5 stars | score

Mina Tepes is een prinses en heerser over de vampieren en ze wilt dat haar ras zich niet langer hoeft te verbergen van de mensen. Dankzij haar rijkdom betaalt ze de schulden die Japan heeft en verkrijgt hierdoor het recht om een eilandje aan de kust van Japan om te bouwen tot de “Vampire Bund”, woonplaats voor vampieren en verboden terrein voor mensen. Maar wanneer ze het bestaan van vampiers wilt bekend maken, beginnen er verschillende aanslagen op haar leven.

Het is een interessant een boeiend verhaal dat de spanning er weet in te houden. Samen met genoeg vragen die niet meteen opgelost worden, kan deze anime een kijker geboeid en op het puntje van zijn stoel houden, maar uiteindelijk is het toch wel weer een zoveelste vampierenreeks. Vampieren die niet perse slecht zijn en weerwolven gaan de laatste tijd nogal vaak hand in hand, waardoor deze anime een beetje een afknapper wordt. Maar gelukkig zorgt dit er niet voor dat deze anime minder de moeite is. Want Mina Tepes lijkt dan wel een klein en lief vampieren prinsesje, gelukkig heeft ze genoeg ‘kwaadaardigheid’ in haar om veel meer te zijn dan dat.

Quack Experimental Anime Excel Saga 「へっぽこ実験アニメーション　エクセル・サーガ」

type | serie 26
jaar | 1999
regie | Shinichi Watanabe
studio | J.C.Staff

4 out of 5 stars | originaliteit
3.5 out of 5 stars | kwaliteit
3.5 out of 5 stars | verhaal
3.67 out of 5 stars | score

Excel is hyperactief en doet altijd en alles om Lord Ilpalazzo tevreden te stellen. De naam van hun drie koppen tellende organisatie: Across. Hun doel: de wereld veroveren. Een doel dat Excel samen het haar partner Hyatt probeert te bereiken door elk bevel van Lord Ilpalazzo op te volgen. Maar Hyatt heeft de gewoonte van om de zoveel tijd dood te gaan om op het nippertje toch nog gered te worden en ze worden constant van hun missie gehouden door verschillende mensen die ze ontmoeten.

Net zoals het hoofdpersonage Excel is dit een enorm hyperactieve anime die het soms moeilijk maakt om het tot het einde vol te houden. Elke aflevering wordt er een genre uitgekozen waar die aflevering dan om zal draaien; gaande van dierenrechten tot romantische drama. Elke aflevering is dan ook een losstaand verhaal in het grote plan om de wereld te veroveren. Pas tegen de laatste afleveringen begint er zich een verhaallijn te tonen in deze bizarre en soms vermoeiende anime. Een must see voor iedereen die houd van hyperactieve, ‘over the top’ anime.

type | serie (24) 
jaar | 2004-2005
regie | Mahiro Maeda
studio | Gonzo

3.5 out of 5 stars | originaliteit
5 out of 5 stars | kwaliteit
4.5 out of 5 stars | verhaal
4.33 out of 5 stars | score

In een poging om te ontsnappen aan zijn eentonige leven maakt Albert -de zoon van een generaal van Parijs- een reis met zijn vriend Franz. Gedurende deze reis ontmoet hij de edelman die gaat bij de naam The Count of Monte Cristo. Albert raakt door hem gefascineerd en nodigt hem uit om zich bij de hoge adel van Parijs te voegen. Maar er is echter meer aan de Count dan wat hij Albert laat denken.

De anime is duidelijk gebaseerd op het gelijknamige verhaal van Alexandre Dumas dat voor het eerst werd uitgegeven in 1844. De grote lijnen zijn dus hetzelfde, wat op het eerste zicht misschien een afknapper kan zijn voor mensen die al vertrouwd zijn met het verhaal. Maar de bovennatuurlijke elementen en de wel zeer unieke tekenstijl van de anime maken “Gankutsuou” meer dan de moeite waard.
Langzaam maar zeker komen alle duistere geheimen van de Parijse adel naar boven en komt de waarheid aan het licht, op een soms zeer lugubere manier. De wereld waarin alles zich afspeelt is een combinatie van elementen uit de late 19de – vroege 20ste eeuw en hypermoderne, futuristische technologie. Het is een oud verhaal in een nieuw jasje gestoken en hoewel dit slecht kan aflopen, is dit met “Gankutsuou” zeker geslaagd en is deze anime een grote aanrader.

Brussel * Japan Expo, het grootste manga- en animecultuurfestival van Europa, komt naar België. Van 22 tot 24 april 2011 wordt Tour & Taxis in Brussel omgetoverd tot een waar mangaparadijs waar de Japanse cultuur centraal staat. Het accent ligt vooral op muziek, mangastrips, anime (de Japanse animatie), cosplay (als bekende mangapersonages verklede mensen) en videogames, terwijl allerhande activiteiten worden georganiseerd en her en der boetieks staan opgesteld met fanzines en zelfs Japanse mode.

Volgens Kim Sanders, editoriaal assistent manga binnen Ballon Media, is het evenement een logisch gevolg van een spectaculaire toename van het aantal bezoekers van de jaarlijkse Japan Expo in Parijs. “Dat festival is erg klein gestart, maar moest uitwijken naar een enorm complex omdat het de jongste jaren zo’n 173.000 bezoekers in vier dagen tijd ontvangt. Dat is enorm. Het succes zorgde ervoor dat de organisatoren in andere Franse steden soortgelijke festivals opstarten, en nu wil men ook buiten Frankrijk proberen. België was een logische keuze, want men merkte dat veel Belgen er al voor naar Parijs afzakten.”

De organisatie is in handen van de Brusselse stripwinkel Slumberland en krijgt de medewerking van Ballon Media, die onder het label Kana tientallen mangatitels op de Nederlandstalige markt brengen. Volgens Sanders mikt men voor de eerste editie van het festival op zo’n 16.000 bezoekers.

Bron: De Morgen op woensdag 1 december 2010, door GDW

Informatief

Japan Expo België
22 tot en met 24 april 2011
Tour & Taxis Brussel, Havenlaan 86c, B-1000 Brussel

Openingsuren

Vrijdag: 12h00 – 19h00
Zaterdag: 10h00 – 19h00
Zondag: 10h00 – 18h00

Tarieven

Vrijdag: €8
Zaterdag: €10
Zondag: €9
Combi-ticket drie dagen: €25
Zen ticket: €35

type | serie (12+1)
jaar | 2009
regie | Masami Shimoda
studio | Dogakobo

4 out of 5 stars | originaliteit
4 out of 5 stars | kwaliteit
4.5 out of 5 stars | verhaal
4.17 out of 5 stars | score

Satsuki Kakeru is een tiener die zijn zus verloor aan zelfmoord en bovendien een buitenbeentje is vanwege het ooglapje dat hij permanent draagt voor zijn linkeroog, omdat hij met dit oog niet kan zien.  Zonder ouders en met een goede vriendin afkomstig uit hetzelfde weeshuis als hij, leidt hij een normaal leven. Todat ze op een dag beiden terecht komt in de wereld van de Red Night, waarin ze belaagd worden door Ralva -Dark Spirits- en de Black Knights achter hun leven aan zitten. Al snel leren de twee dat ze niet de enigen zijn die te pas en te onpas in de Red Night terechtkomen en proberen ze zich zo goed als mogelijk te verdedigen tegen de terugkerende aanvallen. Maar waarom worden ze door de Black Knights aangesproken als “fragmenten” en is hun bestaan een bedreiging? En wie is het meisje dat opgesloten zit in het kristal? Uiteindelijk blijkt de Red Night dan ook niet te zijn wat ze eerst dachten dat het was.

Op het eerste zicht lijkt 11eyes een typische serie waarin een aantal goeden ten strijde moeten trekken tegen de slechten om de wereld veilig te stellen.  Dit cliché wordt enkel aangedikt door de Black Knights die er dan ook als een personificatie van het kwade uitzien en ook de Ralva zijn niet meteen schattige huisdiertjes. Maar naargelang de serie vordert en er enkele antwoorden komen, wordt duidelijk dat 11eyes toch meer is dan wat het op het eerste zicht lijkt te zijn. Het karakter van de personages blijkt ook de moeite waard te zijn, waaronder een meisje dat een in een moordmachine veranderd wanneer ze haar bril afzet. ook het meisje dat opgesloten zit in het kristal is niet wat het oog doet vermoeden. Er zitten veel plot-twist in de serie om 11eyes tot het einde spannend en boeiend te houden, vooral wanneer dan uiteindelijk de realiteit van de situatie aan het licht komt en de strijd meer blijkt te zijn dan een eenvoudig “goed vs. slecht”. Het is duidelijk ingewikkelder dan dat, wat aan de serie een verfrissende toets geeft.

De OAV van deze series draagt de titel “Peach-colored Fantasy” en is haast een parodie op de originele serie waarvan het moeilijk is om te geloven dat het van dezelfde makers afkomstig is. In deze OAV komen Kakeru en zijn vrienden namelijk  in de Pink Night terecht, een seksueel getinte versie van de Red Night. De speciale krachten die elk van de vrienden bezit, krijgt dan ook een erotische twist met zich mee, wat hilarische situaties teweeg brengt.

type | serie 12
jaar | 2010
regie | Hirofumi Ogura
studio | A-1 Pictures

4 out of 5 stars | originaliteit
4 out of 5 stars | kwaliteit
3.5 out of 5 stars | verhaal
3.83 out of 5 stars | score

Het verhaal situeert zich in de late negentiende eeuw in Engeland en een jaar en drie maanden na de conclusie van Kuroshitsuji. Een nieuwe butler en een nieuwe meester worden geïntroduceerd. De sadistische doch vrolijke Alois Trancy is erfgenaam van een prestigieus huishouden en keert na jaren vermist te zijn terug om zijn plaats als hoofd van de familie in te nemen. Maar hij vertoont vreemd gedrag en ook de emotieloze maar perfecte butler die hij met zich meebracht -Claude Faustus- roept vragen op.

In een vorig artikel van Kuroshitsuji II besprak ik de eerste aflevering van de serie, waaruit dus als snel bleek dat de reeks niet enkel en alleen om Alois en Claude draait. Ook Ciel, Sebastian en de anderen komen terug hoewel ik hier niet zal zeggen hoe en waarom het is dat Ciel leeft.
Op zich is Kuroshitsuji II een goede serie maar omdat ik zelf ook de manga volg ben ik toch wel teleurgesteld in dit vervolg.

De anime staat volledig los van de manga en kan dus als een filler beschouwd worden, ware het niet dat de makers met de conclusie van deze tweede reeks hun eigen graf hebben gedolven en een derde reeks geheel onmogelijk lijkt. Kuroshitsuji II heeft een boeiende verhaallijn en de nieuwe personages Alois en Claude zijn mooi uitgewerkt; hun achtergrond en raison-d’être, hoewel deze me soms toch wel een beetje te veel lijkt op die van Ciel en Sebastian. Jammer genoeg spreekt de anime de manga op zowat alle punten tegen en slaagt het einde -in mijn ogen- werkelijk op niets. Als er een derde serie wordt aangekondigd, dan ben ik toch zeer nieuwsgierig naar hoe ze zich uit deze oneindig diepe kuil gaan krijgen.

Yuki en Koori!

Begin het jaar goed met een conventie rondom de moderne en traditionele Japanse cultuur. Het thema voor deze editie is Koori-hime (IJsgodin) en Yuki no Hana (sneeuwbloem). Na het feest van vorig jaar vervolgt Tsuna-chan haar roeping om langs te gaan bij de goden van de elementen, waarbij ze stuit op een ijstempel.

De derde keer

Dit is alweer de derde  Tsunacon die wordt gehouden. Ook deze editie wordt er uitgepakt met een verbeterde indeling en nieuwe activiteiten: van aparte zalen voor games, karaoke en workshop tot unieke vertoningen in het theater.

Activiteiten

Wedstrijden (AMV, manga, cosplay, foto)
Workshops, demonstraties en panels
Vertoningen (anime, J-Film en trivia)
700m² dealerroom (figures, kleding, doujin)
Games (consoles, DDR, kaart- en bordspellen)
Karaoke, quiz, manga, Bring & Buy, etc…

Datum: zondag 30 januari 2011
Tijd: 10h00 – 20h00
Locatie: De Lockhorst, Sliedrecht, Nederland
Kaarten zijn €12,50 en kaartenverkoop is zowel online als aan de kassen aanwezig

Voor meer informatie over o.a. programmering en kaartenverkoop, kijk op de website van Tsunacon.

Op zaterdag 23 en zondag 24 oktober was het naar jaarlijkse traditie tijd voor F.A.C.T.S., de beurs in België voor alles fantasy, anime, comics, toys en science-fiction. Voor de eerste keer was Nippon Zasshi als pers op deze beurs aanwezig.

Voor deze editie, die voor de tweede keer plaatsvond in Flanders Expo te Gent, was er een uitbreiding van 50% beloofd, wat de organisatoren met hun drie enorme zalen zeker hebben kunnen waarmaken. De eerste zaal bestond uit verschillende game-booths en het podium waar later op de dag de cosplay wedstrijd zou plaatsvinden. De tweede en de derde zaal waren gevuld met dealers met een grote variatie aan producten. In de laatste zaal stonden tevens de artiesten die hun eigen creaties – waaronder bladwijzers, posters, postkaartjes, ringen, halskettingen en meer – te koop aanboden. Aangevuld met een enorme massa bezoekers  was er meer dan genoeg te bezichtigen, gaande van het grote aanbod aan producten, tot decors uit bekende science-fiction series en spectaculaire cosplays.

Aruko:

Voorgaande jaren was ik als bezoeker aanwezig op F.A.C.T.S., waarvan twee keer op de oude locatie van het Citadelpark en met deze editie twee keer in Flanders Expo. Zodoende heb ik in de afgelopen vier jaar een enorme evolutie van de beurs gezien; elk jaar werd het groter en groter. Het eerste jaar was er slechts een beneden verdieping, het jaar daarop aangevuld met een bovenverdieping. Daarna verhuisde F.A.C.T.S. naar Flanders Expo, wat een grote groei met zich meebracht. Het idee dat de editie 2010 nog groter ging zijn, maakte me zeer nieuwsgierig. Groter was het zeker en vast, en niet alleen de hoeveelheid oppervlakte was gegroeid tegenover het vorige jaar, ook de hoeveelheid bezoekers was toegenomen. Elk jaar opnieuw kan ik niet anders dan me afvragen waar al die mensen toch vandaan blijven komen.

Ondanks de groei viel het me wel op dat het met momenten nog steeds moeilijk was om vlot door de zalen en de gangen te bewegen door de hoeveelheid bezoekers en omdat de verschillende booths toch nog redelijk dicht bij elkaar stonden. Vooral op zaterdag was dit best wel lastig, op zondag viel het beter mee omdat er toen toch wel aanzienlijk minder volk was. Nog altijd veel, maar minder. Ondanks het enorme aanbod aan producten, was er niet zo heel veel anime en manga te vinden. Het was er in redelijke hoeveelheid aanwezig, maar meer verspreid over verschillende booths die dan vaak ook andere dingen verkochten en de hoeveelheid Amerikaanse producten bleef overweldigend. Volgens mij waren de Super Dragon Toys (Brussel) en de Penguïn Village (Leuven) de enige winkels die uitsluitend manga en anime verkochten.

Veel bezoekers brengt natuurlijk ook veel cosplayers mee, en ik moet zeggen dat er op beide dagen echt wel geweldige dingen tussen zaten. Ook de Belgische lolita’s waren goed vertegenwoordigd aanwezig, hoewel er – wat ik persoonlijk best wel erg vindt – ook redelijk wat cosplay lolita te vinden was, iets waarover ik niet verder zal uitweiden.

Cosplay brengt me dan meteen bij de cosplay wedstrijd, die zowel op zaterdag als op zondag doorging.
Op zaterdag waren er echt enorm veel deelnemers. Iets te veel zelfs, want op het einde begon het me toch een beetje te veel van het goede te worden. Er moeten meer dan vijftig inschrijvingen geweest zijn en een inschrijving kan zowel een groep als een individu zijn, voor de drie categorieën – kinderen,  anime/manga/games, film/science-fiction/andere -. Ook hier waren er weer geweldige – en natuurlijk ook minder geweldige – dingen te zien, maar het viel wel op dat de dansjes tegenwoordig meer een trend zijn dan de toneeltjes die voordien vaker opgevoerd werden. Dat de cosplay wedstrijd met vertraging begon, was zowel een beetje ergerlijk als te verwachten. Deze keer viel tenminste niet het geluid uit halverwege iemands act. Wel was er een rookmachine dat voor een extra touch zorgde bij enkele acts, maar bij andere acts dan weer geheel overbodig en er soms zelfs te veel aan was.
Op zondag waren er aanzienlijk minder deelnemers, maar toch weer voldoende. De wedstrijd begon mooi op tijd en deze keer was Kiyoshi er zelfs in geslaagd van voor de dwanghekken terecht te komen in de plaats van er achter en met een massa volk voor zich, wat het maken van foto’s heel wat aangenamer maakte. Zelf stond ik dus voor de verandering ook eens op de eerste rij, wat een leuke verademing is wanneer men weet dat ik anders niets anders dan grote mensen voor me heb staan. Op zondag waren er meer toneeltjes dan de dag voordien en enkele deelnemers van op zaterdag – Ace Ventura Pet Detective en Miss Spok –  deden opnieuw mee met de wedstrijd.

Vorig jaar hadden we aan de organisatie gevraagd om ons de lijst met winnaars door te mailen – wat toen niet is gebeurd -, maar deze keer waren we zelf tijdig bij de prijsuitreiking aanwezig.

Zaterdag

Kinderen

Luitenant T’ika (Star Trek TOS)

Anime/manga/games

3de plaats: Kakashi (Naruto)
2de plaats: Eye of the North dancers (Guildwars)
1ste plaats: Team Awesome (Gurren Lagann)

Film/science-fiction/andere

3de plaats: Sarah en Jareth (The Labyrinth)
2de plaats:  Dead Snow zombie
1ste plaats: Cosplayers in Wonderland (Alice in Wonderland)

Zondag

Kinderen

op zondag waren er geen kinderen die deelnamen aan de cosplay wedstrijd

Anime/manga/games

3de plaats: Ikkaku (Bleach)
2de plaats: Megazord vs FFVI
1ste plaats: Seong Mi-na (Soul Calibur IV)

Film/science-fiction/andere

3de plaats: Mad Hatter (Alice in Wonderland)
2de plaats: Scarecrow (Batman)
1ste plaats: Necromancer (original character)

Wel waren er ook dit jaar weer enkele kleine minpuntjes te vinden, zoals te weinig zitplaatsen en te duur eten en drinken – van €3 voor een flesje water tot €3,5 voor frisdrank -. En hoewel ik zelf meer ga om vrienden terug te zien dan om effectief iets te kopen of gek te worden op de games, toch was F.A.C.T.S. ook dit jaar weer de moeite waard.

Kiyoshi:

Aruko heeft het meeste al besproken, dus als tevens gamer zijnde zal ik het nog kort over de Game Zone hebben: Dit deel van facts was in principe al jaren aanwezig, enkel kregen de games en aanverwanten dit maal een volledige zaal voor zichzelf (op het cosplaypodium na). Eerlijk gezegd, ik had het iets grootser verwacht. Na de aankondigingen hier en daar op het internet, zag ik sony echt tientallen gigantische 3D beeldschermen aanrukken waar alle huidige 3D titels op te spelen waren, zware gamingcompo’s op PC en console, leaderboards etc. Niet dat het slecht was, gewoon iets te veel gehyped vermoed ik…

De fotostand waarbij je een achtergrond kon laten inwerken met een greenscreen was wel origineel. Veel heb ik waarschijnlijk ook gemist door het nooit-overal-tegelijk-kunnen-zijn fenomeen, volgende keer 3 volle dagen FACTS?

F.A.C.T.S, het in ons land welgekende jaarlijks evenement is terug voor een 20e editie, op 23 en 24 oktober in Gent.
Voor dit ronde cijfer zijn kunnen we ons ook aan een aantal verassingen verwachten van de organisatie, en het lijkt me goed mogelijk dat de kaap van 15000 bezoekers dit jaar wel overschreden kan worden!

Tijdens dit weekend trekken fans, verzamelaars, hobbyisten en geïnteresseerden naar Flanders Expo voor hun portie Fantasy-Anime-Comics… dat hoeft niet meer uitgelegd intussen zeker. En natuurlijk zal Nippon Zasshi er bij zijn, dit jaar iets ‘officieler’ dan vorig jaar (toen we er enkel als bezoeker semi-toevallig rondliepen)

Wat staat er voor ons dit jaar op het programma?

Het nieuws op de FACTS-website vermeld voornamelijk Sci-Fi/Fantasy en comics artiesten die aanwezig zullen zijn. Sommigen wil ik persoonlijk graag ontmoeten, maar er heerst jaarlijks een tekort aan guests uit de anime-productiewereld, iets om eens na te vragen bij de organisatie lijkt me.
De cosplaycompetities maken dit natuurlijk helemaal goed en zullen vermoedelijk weer een overvloed aan toekijkers lokken, en de cosplayers in het algemeen verwacht ik zeer alomtegenwoordig -een groeiende trend dus- te zien rondlopen en poseren voor de fotografen. Meer dan 30 inschrijvingen zijn al binnen volgens de site (waarbij een groep als 1 inschrijving meetelt), en ik zie al enkele interessante characters op de lijst staan!

Nog een belangrijke reden om FACTS niet te missen is uiteraard de dealers die hun waren komen verkopen, van de grote winkels uit binnen- en buitenland tot de kleine boetiekjes van fanclubs en beginnende artiesten.

Er zal ook een Game zone zijn, verzorgd door Eurogamer, waar je de laatste (console)games kan uittesten en deelnemen aan verscheidene wedstrijden. Vooral Sony zal sterk aanwezig zijn hier en komt o.a. 3D gaming en de playstation move-controller showcasen.

Dit alles en nog veel meer dus binnen enkele weken in Gent, en kort daarop vind je op onze site de foto’s en een uitgebreide review!

Praktisch

F.A.C.T.S
Zaterdag 23 oktober | 10u00 tot 18u00
Zondag 24 oktober | 10u00 tot 17u00
Dagticket: 10€ / in cosplay: 8€
www.facts.be

Type | serie (momenteel 12 episodes)
Jaar | 2010
Regie | Yutaka Yamamoto
Studio | Hal Film Maker

4 out of 5 stars | originaliteit
3.5 out of 5 stars | kwaliteit
4 out of 5 stars | verhaal
4.5 out of 5 stars | Fun-Factor
4 out of 5 stars | score

B Gata H Kei begon met een manga reeks en nu te zien op TV.
De Manga loopt nog steeds en hopelijk komt er nog een tweede seizoen.

Deze hilarische reeks gaat over een student, Yamada, die een wulpse droom heeft.
Namelijk dat ze haar d0el bereikt om seksuele ervaringen te hebben met 100 verschillende partners.
In de reeks wordt ze beschouwd als een schoonheid, waar alle jongens natuurlijk om vechten. Maar iedere keer als een jongen haar probeert te versieren slaagt ze die af uit schrik voor haar eerste keer. Dus gaat ze op zoek naar haar “Golden Cherry”, een onervaren jongen om haar eerste keer te zijn.

De reeks is geen hentai, het kan het zijn dat het een tikkeltje ecchi is al ik denk niet dat het voor de jongens gericht is ;)

Het einde van de reeks is nogal open dus ik veronderstel dat er nog meer komt. (Ik hoop het toch!)

Personages

Yamada	Chika Yamada	Takashi Kosuda	Kazuki Kosuda
Miharu Takeshita	Matsuo Daisuke	Mayu Miyano	Ero Gamisama
Akai	Aoi Katase	Kyōka Kanejō	Keiichi Kanejō

Muziek

Afleveringen

Episode 1: Boy Meets Girl. Please Give Me Your ‘First Time’!! After School Strategy! Shall We Start With A Kiss?
Episode 2: I Know! Let’s Go to the Pool. You Want to See My Swimsuit Don’t You! A Rival Appears! Who is That F Cup!?
Episode 3: Quickie in the Dark Room! Somewhat Dangerous Club Activities!? Blazing Culture Festival! The School Queen is Yamada (Me)!!
Episode 4: Throbbing Christmas Eve. What Does a First Kiss Taste Like? We Can’t Go Home Like This! Let’s Go to the Make-out Park!
Episode 5: A Valentine of Sweat and Tears! Love(?) From Yamada is Put Into It Improve the Erotic Powers! It’s My First Time Feeling This Sensation…
Episode 6: Kanejō Arrives! That Dazzle is Unforgivable! Underneath That Rose-colored Smile… is Kanejō’s Dark Secret!!
Episode 7: A Huge Duel with School Swimsuits! I Definitely Won’t to Lose to You! Memories of a Summer Day… Yamada, Returns to the Wild!
Episode 8: Yay, Field Trip! But We’re Not Alone Together… About Yamada, I… am in for a Confusing and Bumpy Ride!
Episode 9: No Way! In Front of Everyone to See… I Never Said I Hate You… Hold an Athletic Festival! Just Do Whatever You Like…
Episode 10: The Kanejō Family. The Celebrity Brother’s Dazzling Secret! Falling in Love? Don’t Lay a Hand on My Man (Kosuda)!!
Episode 11: Year 2 Class H’s Christmas Party. Take Me to the Bed Kanejō-san is Watching. A “Bare” Broadcast Just Shy of the Limit!
Episode 12: The World Revolves Around Us. Goodbye… B-Type H-Style The Angel Yamada! Farewell B-Type H-Style!!

Het was 1 juli, een donderdag, toen we naar het Gundam Cafe in Akihabara gingen. De enige referentie naar de locatie van het café die we hadden, was “ergens aan de brug aan het station van Akihabara, zo tegen het spoor”, wat niet meteen zorgde voor een “ahja, natuurlijk, daar”-gevoel, aangezien het spoor kruist met een ander spoor en dus ook vier bruggen heeft en meerdere ingangen van het station. Er waren dus te veel mogelijkheden en te weinig informatie. Uiteindelijk duurde het  -gelukkig voor ons- maar een kwartiertje voordat we het café gevonden hadden, dat zich blijkbaar bevindt aan het plein aan de “Akihabara Electric Town Exit” van de JR lijn. Het was ongeveer vijf uur in de namiddag, het warmste van de dag was al voorbij en we hadden net enkele uren in Ginza rondgelopen, dus we waren ook wel toe aan een verfrissing, een perfect excuus om het Gundam Café binnen te gaan.

De voorkant van het café, waar niet naast gekeken kan worden, is in complete Gundam-stijl, met boven de ingang de typische Gundam Maedate (een moderne versie van een helmwapen zoals de samoerai op hun helmen hadden -nvdr) dat iedereen wel bekend is. Op het eerste zicht leek het er redelijk rustig, dus gingen we naar binnen, langs de deur die niet naar het café leidde maar naar het mini-winkeltje dat er bij hoort en gevuld is met allerlei leuke Gundam hebbedingetjes, zoals stickers voor op de gsm, koekjes, etc. Echt goedkoop zijn die dingen niet, maar voor een echte Gundam fan maakt dat natuurlijk niet zo heel veel uit. Wij besloten toch eerst het café zelf eens te bekijken.

We kwamen binnen en zagen meteen dat het er bomvol zat. Enkele mensen voor ons werden naar een vrij tafeltje gebracht en even dachten we toch wel dat we er niet meer bij zouden geraken. Een dienster kwam naar ons toe, bevestigde dat we met twee waren en ging een tafeltje zoeken, waar we eventjes later aan konden plaatsnemen. Jammer genoeg was de enige vrije tafel vlak onder het grote televisiescherm waar constant verschillende dingen over Gundam op getoond werd, van “wie is deze Gundam Pilot?” tot allerlei Gundam-commercials van de serie en merchandise en live-action instructievideo’s over het besturen van een Gundam.

Bestellen gebeurde aan de bar en er waren verschillende dingen te verkrijgen; drankjes (zowel met als zonder alcohol), snacks, ijsjes en warme gerechten. Allemaal met een Gundam-touch. We namen een koude oolong thee, een ice coffee en een Gundam ijsje. We gingen terug zitten en wachtten met ons drinken totdat we ons ijsje zouden krijgen. Tijdens het wachten namen we het interieur van het café in ons op, dat gevuld wordt met text decals op een volledig Gundam-gestyled decor, aangevuld met ingekaderde, originele tekeningen.

Het is er eigenlijk niet zo enorm groot, maar volgezet met tafeltjes en stoelen, die dan nog eens allemaal bezet waren, net zoals die in de rokersafdeling (ja, we waren toch wel een beetje verbaasd dat het café een rokersafdeling had). Het Gundam café is razend populair, wat nog eens zal blijken uit wat we later opmerkten. Er kwamen om de zoveel tijd mensen binnen, waardoor het er nooit echt leeg werd. Opvallend was wel dat wij de enige buitenlanders waren.

Tegen een van de muren, rechts van het televisiescherm, stond een glazen kast met een hele verzameling Gundam modellen in, allen van  de RX-78-2 (zowat de standaard gundam die je overal ziet), en blijkbaar diens evolutie door de jaren heen.

Uiteindelijk kregen we ons ijsje. Het was een enkel bolletje vanille met mango ijs, omringd door blauwe, koude jelly en met op het bolletje ijs twee rode snoepjes, zodat het geheel echt Gundam uitstraalde – en het was enorm lekker. Samen met onze drinkbekers waar het logo van het café opstond – een Gundam hoofd, natuurlijk – maakte dit het geheel af. Van de bekers  konden we zelfs geen afscheid nemen, dus die hebben we maar gewoon mee genomen.

We waren nog wat aan het nagenieten van het ijsje en aan het slurpen aan ons drankje, toen ik de man van het koppel naast ons hoorde zeggen dat de wc er echt “cool” uitzag. Ik vertelde dit aan Kiyoshi en natuurlijk moesten we dus ook de wc’s eens gaan bekijken. En ja, ze waren Gundam, met rode muren, een halfautomatische wc met wc-bril die automatisch opengaat als je binnenkomt, etc. Met een “wauw”-gevoel kwamen we terug van de wc, dronken nog wat verder en gingen maar eens door.

Interieur: de Gundam-heid druipt er vanaf en ondanks de drukte was het leuk om er te zitten en om te zien hoeveel mensen er zijn die Gundam kennen en er fan van zijn.

Eten/drinken: goedkoop was het er niet, want we betaalden toch wel tegen de tien euro voor twee drankjes en een ijsje, maar het was wel lekker. De niet-alcoholische drankjes waren niet speciaal (op de Gundam bekers na), maar op de menukaart zagen we wel dat er bij de alcoholische drankjes vuurrode en felblauwe dingen waren, die er best wel spectaculair uitzagen. Alcoholische drankjes zijn natuurlijk wel een pak duurder.
Het eten bestond op zich uit allemaal eenvoudige gerechten, maar de afwerking maakte het wel speciaal, zoals groentjes die gesneden waren in bepaalde vormen. Het ijsje dat we hadden was niet goedkoop, bestond slechts uit een enkel bolletje, maar het was heel lekker.

Gundam ijs: 320 yen
Ice latte: 380 yen
Oolong thee: 250 yen

Bediening: het bestellen zelf was aan de bar en drankjes worden onmiddellijk meegegeven. Voor andere dingen wordt er een nummertje meegegeven en is het wachten aan het tafeltje totdat de bestelling klaar is, ze deze komen brengen en het nummertje weer mee nemen. Het duurde even voordat ons ijsje klaar was, maar dat was waarschijnlijk te wijten aan de hoeveelheid volk dat er op dat moment was en dat er toch wel veel mensen voor een warme maaltijd kwamen. Er waren op het eerste zicht niet veel diensters (we zagen er niet meteen een man werken, tenzij die zich in de keuken verborgen hield), dus het is mogelijk dat de traagheid van maaltijden de schuld is van te weinig werkkrachten, in combinatie met drukte. Het kan best zijn dat het in de voormiddag en namiddag sneller gaat, wanneer de bestellingen voor warme maaltijden minder talrijk zijn.

Op een blog had ik gelezen dat de diensters gekleed zouden zijn in kostuums ofwel van de “Earth Federation” of van de “Principality of Zeon”, waar we niets van gezien hebben. In de plaats daarvan gingen ze allen gekleed in het zwart, met het logo van het café op hun t-shirt.

Een dikke twee weken later kwamen we voor de eerste keer op een zondag in Akihabara en liepen we langs het Gundam Café. Voordien zei ik dat het café enorm populair is, en dit was een moment dat we dat nog eens merkten. De rij van wachtende voor het café was enorm en wij waren blij dat we er al eens waren geweest en ons er dus niet moesten bij zetten. Ik denk dat we er dan toch wel gemakkelijk een uur hadden gestaan. Het Gundam Café kan dus op een zondag best gemeden worden.

Officiële website: http://g-cafe.jp/index.html

Met 24 afleveringen, een OAV, een videospel, twee musicals waarvan een in samenwerking met het bekende lolita merk Alice and the Pirates, acht manga’s, meer dan 40 hoofdstukken en een hele hoop fans, is Kuroshitsuji goed bezig met het worden van een hit. Zelfs in een land als Belgie wint de serie gestaag aan populariteit, wat duidelijk merkbaar is in de streeds groter wordende hoeveelheid aan Kuroshitsuji-cosplayers op conventies. Sinds het begin van dit jaar is er dan ook sprake van een Engelse vertaling van de manga, getekend en geschreven door Yana Toboso, en momenteel aan zijn tweede volume. Deze maand was het dan eindelijk tijd voor Kuroshitsuji II, het vervolg op de eerste serie.

De vooruizichten voor deze serie waren -althans in de ogen van vele fans- niet zo goed. Vele fans hoopten stiekem dat het dramatische einde van de eerste serie op de een of andere manier ongedaan werd gemaakt en dat de tweede serie verder zou gaan volgens de manga, en dus met de populaire Circus Arc.

Maar op de bekendmaking van de nieuwe serie, bleek er geen sprake te zijn van Ciel en Sebastian, de eigenlijke meester en butler, en was het alsof ze vervangen werden door Alois en Claude. Dit bracht vele fans haast in tranen en zaaide veel angst en onzekerheid, want een Kuroshitsuji zonder Ciel en Sebastian, kon gewoon geen Kuroshitsuji zijn. De makers lieten niets los om de fans gerust te stellen.

Desondanks sloeg begin juli in Japan de Kuroshitsuji-gekte in alle hevigheid toe. De manga’s worden haast naar je hoofd gesmeten, overal hangt er reclame voor de tweede serie, Marui One in Shinjuku staat vol met de collaboratie kleding van de tweede musical en Alice and the Pirates, in dezelfde winkel is er zelfs een apart klein winkeltje waar ze de manga’s, zakken, hangertjes, etc verkopen en waar zelfs de kleding van Ciel en Sebastian uit de musical te zien zijn. Het is onmogelijk om het niet te zien of op te merken, want ondanks de angst van de fans is het een hype.

De eerste aflevering spoiler alert

De aflevering is opgedeeld in twee delen, zoals altijd het geval is bij anime afleveringen, die samengevoegd zijn door een ‘intermission’.

In het eerste deel van de aflevering wordt er geconcentreerd op Alois en Claude, de nieuwe meester en butler van de serie. Net zoals Sebastian is Claude de perfecte butler die elk bevel van zijn meester gehoorzaamt, en net zoals Sebastian is hij niet echt menselijk. Of hij dan ook van hetzelfde ‘ras’ is als Sebastian, is nog af te wachten.

Alois is een jongen die het sinds zijn geboorte het zwaar te verduren heeft gehad, en dus net als Ciel een traumatiserend verleden heeft. Desondanks doet hij zich voor als een vrolijk en uitbundige jongen. Onder dat opgewekte masker schuilt echter een zieke en verwrongen geest, zoals Alois zonder nadenken zijn dienstmeid een oog uitsteekt.

Het tweede deel toont een reiziger die bij de grote villa aankomt, een reiziger die enkel door zijn stem al snel herkenbaar is voor zij die de eerste serie gezien hebben. Niet veel later blijkt hij dan ook te zijn wie ik dacht dat hij was; Sebastian Michaelis. In de grote koffer die hij bij zich draagt, zit het (dode?) lichaam van Ciel.

Na de aftiteling is te zien hoe Sebastian Ciel uit de koffer haalt en diens ring terug geeft, en lijkt hij Ciel tot leven te wekken. Of Ciel werkelijk dood was of niet en waarom Sebastian hem terug tot leven zou brengen als dat wel het geval was, wordt niet meteen uitgelegd en wordt hopelijk in de komende afleveringen wel duidelijker.

Als laatste is er de preview voor de volgende aflevering. Ciel is springlevend -laat ons hopen dat we enige uitleg krijgen- en de rest van de cast (Meirin, Bard, Finny, Elisabeth, etc) verschijnt weer, waarbij de focus zich onmiddellijk weer lijkt te verleggen naar Ciel en Sebastian. Maar iets zegt me dat we niet het laatste hebben gezien van Alois en Claude, want waar was anders de intro goed voor? Of al de heisa rond de nieuwe meester en butler?

Nu dat Ciel en Sebastian niet geheel uit de serie verdwenen zijn, is er hoop voor Kuroshitsuji II. Hopelijk worden Alois en Claude toch nog wat dieper uitgewerkt, want anders hadden ze niet al die heisa mogen teweeg brengen. Maar op het eerste zicht zag het er al goed en veelbelovend uit. En wie weet, met een heel klein beetje geluk komt de Cirus Arc er toch nog aan.

Officiele website:
http://funimation.com/blackbutler/

type | serie (24)
jaar | 2008
regie | Shinohara Toshiya
studio | A-1 Pictures

4.5 out of 5 stars | originaliteit
4 out of 5 stars | kwaliteit
3 out of 5 stars | verhaal
3.83 out of 5 stars | score

Het is al een tijdje sinds de release van de eerste Kuroshitsuji serie, waarvan de eerste aflevering uitgezonden werd op twee oktober 2008. Het was echter pas in 2009 dat de serie buiten Japan aan bekendheid begon te winnen. Zelf leerde ik de serie maar toevallig kennen, door tijdens mijn eerste reis naar Japan steeds weer de manga tegen te komen, uiteindelijk dan toch het eerste volume te kopen en tot de ontdekking te komen dat het een geweldige serie is. Met de tweede serie die enkele weken geleden is uitgekomen, een terugblik op de eerste serie van Kuroshitsuji.

Algemeen plot

Op slechts een steenworp van Londen verwijderd bevindt zich het kasteel van het befaamde Phantomhive graafschap en zijn meester, Ciel Phantomhive. Graaf Phantomhive is een ware gigant in de wereld van de commerce, de trouwe dienaar van Koningin Victoria en hij is tevens een jongen van twaalf jaar oud. Gelukkig staat zijn trouwe butler Sebastian altijd aan zijn zijde om de wensen van zijn jonge meester uit te voeren. Wensen die variëren van het redden van een diner feestje dat de mist in loopt, tot het onderzoeken van de duistere geheimen van de onderwereld in Londen. Want blijkbaar is er niets dat Sebastian niet kan doen. Men kan zelfs zeggen dat hij te goed is om waar te zijn, of toch op zijn minst te goed om menselijk te zijn

De anime

De anime van Kuroshitsuji kan opgedeeld worden in twee delen: een deel dat de manga volgt en een deel dat de manga niet volgt.
Het eerste deel is goed en veelbelovend, met als onderwerp voornamelijk Jack the Ripper; de mysterieuze moorden op Londense prostituees waarvan Ciel Phantomhove de opdracht krijgt om ze op te lossen.
Het tweede deel dwaalt dan compleet af van de manga en introduceert een reeks nieuwe personages, maar vervormt tegelijkertijd en jammer genoeg ook enorm het originele verhaal.
Het dramatische einde van de serie leek een vervolg onmogelijk te maken en brak geheel met de manga.
Twee jaar later komt er dan toch een vervolg en hoewel Ciel Phantomhive en zijn butler Sebastian Michaelis op het eerste zicht verdwenen lijken te zijn, is menig fan toch nieuwsgierig naar hoe ze er in gaan slagen van er nog iets goed van te maken.

Zelf vondt ik de anime in het algemeen een beetje een teleurstelling. De eerste helft was geweldig, maar halverwege leek de serie in de verste verte niet meer op de manga en het gegeven einde gaf me dan ook een enorm “wat is dit?”-gevoel.
Sebastian werd op een bepaald punt in een nogal fout daglicht gesteld wanneer hij informatie moet gaan verkrijgen (mening vrouwelijke fan moet op dat moment gevloekt hebben, of zelfs gehuild), Grell werd steeds zieliger en zieliger en het ging gewoon geheel de foute kant uit.
De slotafleveringen waren op zich wel spectaculair, met een sneak-peak naar de ware vorm van Sebastian (die laarzen met hak hebben al heel wat discussie teweeg gebracht), maar het echte einde, die laatste paar minuten, was als een klap in het gezicht.
De aankondiging van een tweede serie deed me dan ook afvragen hoe de makers zich daar uit gingen praten. Was het een droom? Was het niet wat het leek? Was het niet echt gebeurd? Ja, ik ben een van de vele fans die razend benieuwd is naar hoe ze dat hebben opgelost.

Officiële websites:

http://www.mbs.jp/kuroshitsuji/
http://www.kuroshitsuji.tv/index2.html
http://www.kuroshitsuji.tv/

type | serie (13)
jaar | 2002
regie | Hiroyuki Yamaga
studio | Gainax, Madhouse

4 out of 5 stars | originaliteit
4.5 out of 5 stars | kwaliteit
3.5 out of 5 stars | verhaal
4 out of 5 stars | score

Geen recente anime maar tot voor kort had ik er nooit van gehord. Gainax staat uiteraard garant voor kronkelige verhaallijnen en bizarre characters, en in dat opzicht is Abenobashi op en top Gainax.

Het verhaal -ik ga trachten zoveel mogelijk spoilers te ontwijken- gaat over Sasshi, een 12 jarige jongen die aan het begin van de pubertijd staat (grote ogen, bloedneuzen en kwijlen, de typische syndromen) en Arumi, die per ongeluk in een alternatieve realiteit terechtkomen nadat Sasshi’s grootvader verongelukt was. Ze komen van de ene realiteit in de andere terecht, en telkens zitten ze in een om ter vreemdste versie van hun Abenobashi shopping arcade (In Japan komen heel veel shopping arcades voor, het zijn 1 of meer winkelstraten met een grote hoeveelheid lokale handelszaken, die dan overdekt zijn tegen slecht weer).
Stilaan ontrafelt de waarheid achter Abenobashi, de tragedie in het verleden die zich herhaalt en ontdekt Arumi dat het niet Abenobashi is maar ook Sasshi die verantwoordelijk is voor het niet terug geraken naar hun originele realiteit.

Qua animatie is het -Gainax weer- echt prachtig, de dynamiek, de flashy kleuren en Sasshi’s debiele gezichtsuitdrukkingen. Alles wordt aan een hoge snelheid op de kijker afgevuurd, maar ook afgewisseld met enkele dramatische en emotionele adempauze’s. Er zitten veel referenties naar andere animaties tussen, zoals wanneer Sasshi in een space-versie van Abenobashi een grote robot bestuurd, die uiteraard  als maar groter en groter moet worden. (TTGL anyone?)

De 3D CG zijn soms iets minder,  maar dat is waarschijnlijk ook te wijten aan de tijd waarin de serie gemaakt is, toen was CG nog niet echt zozeer in gebruik in anime als nu.

De plot is goed, de stukjes van de puzzel worden beetje per beetje aangebracht, maar toch had ik vaak het gevoel dat veel afleveringen meer opvulling waren en ik enkele keren naar een andere versie van  dezelfde situatie keek tussen de verschillende afleveringen, maarja wat wil je met alternatieve realiteiten waar dezelfde personages in de situaties zitten als vertrekpunt (Meestal was 1 aflevering ook 1 dimensie) Ook de hoeveelheid ecchi en fanservice ontbrak niet, en de studio schrok niet terug van wat ecchi-loli momenten, al bleven die gelukkig wel binnen het aannemelijke van de mindset van de 12-jarige, puberende protagonist ^_^

Animatiestudio Madhouse speelt een rol in vele kwaliteitsproducties, maar toch moet ik stellen dat deze serie voor mij enorm Gainax-gedomineerd leek, dus gok ik dat Madhouse meer een ondersteunende rol speelde.

Al bij al, een aan te raden serie, zeker als je houd van dat wtf-kijk-ik-hier-gevoel!