We interviewden character designer/animator Toshihiro Kawamoto. Hij is de oprichter van Studio Bones, bekend van o.a. Cowboy Bebop, Wolf’s Rain, Fullmetal Alchemist, Soul Eater, … en was te gast op Made in Asia 2, waar hij samen met collega Takahiro Komori posters signeerde (Een interview met Komori volgt nog). Veel tijd was er niet, dus hebben we ons beperkt en 8 vragen op hem afgevuurd, waar hij – een zeer joviale persoonlijkheid overigens – uitgebreid en zeer eerlijk op antwoordde:

Wat is uw eerste werk?

Mijn eerste werk was een aflevering van de serie Urusei Yatsura (うる星やつら), in 1980 (de serie is uitgekomen in 1981).

Wilde u altijd al iets met animatie doen?

De meeste mensen gaan eerst naar het hoger middelbaar onderwijs en worden daarna een zakenman. Op dat moment dacht ik er helemaal nog niet aan om iets met animatie te gaan doen. Ik werd echter zeer beïnvloed door de grote filmnamen in anime, zoals Beautiful Dreamer (うる星やつら２　ビューティフル・ドリーマー ), Macross (超時空要塞マクロス), Gundam (機動戦士ガンダム), etc. Deze werken hebben me dan ook enorm geïnspireerd en er voor gezorgd dat ik zelf ook zulke dingen wou maken.

Waar haalde u de inspiratie voor de serie Wolf’s Rain (ウルフズ・レイン)?

De scenaristen vroegen me om een bishounen – een mooie jongen – te maken (美少年), iets wat ik voordien nog nooit had gedaan. Voordien had ik enkel veel studio werk gedaan, dus het was een uitdaging. Daarom heb ik dan ook vele personages en tekeningen gemaakt. Hieruit hebben de producers dan de beste gekozen.

Is de soundtrack van Cowboy Bebop (カウボーイビバップ) gebaseerd op de animatie en design of is het net omgekeerd?

Eerst werd het scenario geschreven, waarna de personages werden ontworpen en als laatste volgde de muziek. Ed, een van de personages, heb ik ontworpen naar de muziek van Kanno Yoko (菅野よう子), die nadien ook als artieste gekozen werdt voor de soundtrack. Haar samenhorigheid met de muziek is echter niet visueel, maar innerlijk; het gevoel dat ik bij Yoko’s muziek ervaarde.

Aan welke anime bent u momenteel bezig?

Momenteel ben ik bezig aan de anime Heroman, gebaseerd op de Amerikaanse stripverhalenreeks van Stan Lee. Hij is de originele bedenker van strips als Spider-Man en X-Men. Het scenario en het hoofdverhaal is al zeer oud en zodoende is hij dan ook de chief editor.

Wat is uw favoriete eigen werk?

Mijn favoriete werk is Heroman, waar ik momenteel aan het werken ben. Gundam (機動戦士ガンダム) was de serie waarbij ik voor het eerst betrokken was bij het ontwerp van de personages en Golden Boy (GOLDEN BOY さすらいのお勉強野郎, ook bekend als ゴールデンボーイ) is dan weer een serie waar ik persoonlijk zeer trots op ben. Dan is er natuurlijk ook nog Cowboy Bebop, wat zonder twijfel het meest populaire werk is.

Wat is uw favoriete anime van een andere studio?

Ik heb niet echt een favoriete anime die altijd mijn favoriet is, aangezien dit veel veranderd. Maar momenteel is het toch wel Space Battleship Yamato (宇宙戦艦ヤマト), een serie waar ik naar keek toen ik tien jaar oud was.

Veel anime studios geven veel van hun animatiewerk aan goedkopere buitenlandse werkkrachten, zoals bv Koreanen. Dit verlaagt echter vaak de kwaliteit. Wat vindt u hier van? Doet studio Bones hier aan mee?

Het maken van een anime kost veel geld en tijd, en dit gaat samen met een hard schema. Animatiestudio’s moeten dan ook het budget zo laag mogelijk houden, niet voor het eigen voordeel maar gewoon omdat ze een tekort aan tijd hebben. Dit is dus ook bij Bones het geval. We proberen een goede serie te maken, maar er komt veel druk van de televisiezenders, waardoor we meestal geen andere keuze hebben.

Dit besluit het interview, onze dank aan Kawamoto-san voor het interview, en om alsnog onze tekeningen te signeren ^_^

Klik op de foto om een grote versie te bekijken

Ook veel dank aan Aruko voor het noteren en uitschrijven van het interview!

D’espairsRay trad op in Die Kantine in Keulen voorbije zomer. Wegens enkele communicatieproblemen in het verleden is het artikel nooit kunnen afgewerkt worden, de fotoverzameling is verloren gegaan en het enige dat we kunnen bieden is een interview met Karyu en Zero, twee van de bandleden, afgenomen de dag na hun optreden. Gelukkig nog want als het aan de franse organisatie Gekido Tour lag hadden we zelf dat niet gehad.

Voor fans van D’espairsRay -en J-rock fans in het algemeen- toch interessant leesvoer, met zowel musicale als persoonlijke weetjes:

Hoe was de live?

Karyu: Het was fantastisch. Het is al lang geleden dat we in Europa waren, ook in Duitsland.

Hoe lang was het ook al weer, 3 jaar geleden?

Zero: We zijn wel nog op festivals geweest.

Karyu: Maar het is inderdaad wel lang geleden dat we een oneman hebben gespeeld.
Er zijn veel fans die al die tijd op ons gewacht hebben daar ben ik heel blij mee.

Hoe gaan jullie je 10de anniversary vieren?

Zero: Naast de live hebben we het nog heel druk.

Dus ik denk dat het er niet inzit dat we kunnen gaan feesten (lacht).

We vieren het gewoon samen met de fans tijdens het concert.

Vertel iets over de nieuwe release.

Karyu: De nieuwe release heeft een meer volwassen, erotisch getinte inhoud.

Welke van jullie eigen nummers is speciaal voor jezelf?

Zero: Eigenlijk zijn al onze nummers belangrijk voor ons.

De gevoelens van de tijd dat ze geschreven zijn en de herinneringen van die
tijd zijn verbonden aan onze nummers. Daarnaast wanneer je de nummers speelt
tijdens een live ontstaan er weer nieuwe herinneringen. Daarom zijn ze allemaal
heel speciaal.

Hebben jullie een uitdaging die jullie willen bereiken?

Karyu: Een wereldtour! Bijvoorbeeld in Australië.

Zero: En ook in Azië.

Wat zijn hele leerzame ervaringen voor jullie geweest?

Karyu: Onze ervaringen in het buitenland, zoals in Duitsland en in Frankrijk.

Plaatsen waar we nog nooit eerder in het echt geweest waren; om daar in het
echt te zijn en de sfeer mee te maken. Dit vormde een enorme inspiratiebron voor ons.

Zero: De lives die we gespeeld hebben in het buitenland met buitenlandse bands.

We hebben zo veel geleerd van de manier waarop de concerten gehouden
werden en de manier waarop de bands speelden.

Wat heeft jullie geïnspireerd om muziek te gaan maken?

Karyu: Mijn vader had een gitaar, die ik eigenlijk als het ware van nature
ook zelf ben gaan spelen.

Zero: Toen ik heel klein was hield ik erg van zingen. Ik weet niet echt of ik zanger
had willen worden maar ik vond het gewoon leuk om te zingen. Tijdens onze
muziekles zong ik met luidere stem dan wie dan ook. Zo ben ik eigenlijk vanzelf
muziek echt leuk gaan vinden.

Vertel iets korts over iemand anders van de band.

Karyu: De dingen waar Tsukasa over nadenkt zijn…kosmisch?!..Hoe moet ik dat nu
uitleggen??…Ik weet het niet (lacht) Hij is een fascinerend persoon.

Zero: Hizumi kan echt een enorme stem opzetten (tijdens het zingen).
Soms denk ik echt wel dat het enorm knap is dat zijn stem niet breekt.
Ik zou het niet kunnen. En Karyu? Karyu ken ik al het langst binnen D’espairsRay,
er zijn veel dingen die ik over hem kan zeggen, maar wat misschien het
meest duidelijk aan hem is, is waarschijnlijk toch dat ik vaker denk van
‘goh, wat is die groot’. (lacht)

Karyu: Daar kan ik toch niets aan doen (lacht)

Zero: Als ik daar hem op video’s en onstage zie dan ben ik daar wel jaloers op.

Karyu: Zoals Zero al zei kennen wij elkaar het langst. Als ik ergens mee zit dan
kan ik altijd bij hem terecht.

Kijken jullie wel eens naar videos van jezelf op Youtube, of op het internet in het algemeen?

Karyu: Ja dat doen wij wel eens. Bijvoorbeeld gisteren heb ik nog gekeken naar
een stukje van een live van Montpellier, dat was leuk om te zien.

Hebben jullie huisdieren?

Karyu: Ja die heb ik een kat. (In het Engels) a black cat. Zijn naam is Ryūtarō.

Zero: Ik heb er geen.

Nu jullie in Europa zijn, wat zouden jullie nog graag hier willen doen?

Karyu: Sightseeing! We hebben weinig tijd gehad dus zouden graag wat tijd
daarvoor willen hebben.

Bedankt voor jullie tijd.

Officiele website

infopagina op JaME

Interview en vertaling: CrescentMoonlight

Foto’s bandleden: BlackRose

Vlak voor het optreden in Brussel 19 april 2009

Ryo Fujimura is leider, componist, song writer en gitarist van de Japanse rockgroep AciD FLavoR.

In october vorig jaar begon hij aan zijn solo-project en intussen heeft hij in Europa 2 maxi-singles uitgegeven onder het Râmen-events label. In februari was hij op tour door Europa en nu alweer. Op 19 april gaf hij een akoustisch optreden in de boot ‘Péniche Fulmar’ in Brussel. Een verslag en foto’s van dit optreden volgen nog, in afwachting alvast een exclusief interview met Ryo:

Je bent nu bezig aan je solo-project met ‘Concrete’. Daarnaast leid je ook nog de band AciD FlavoR. Met al die dingen moet je het toch verschrikkelijk druk hebben. Hoe doe je dat allemaal?

Momenteel richt ik me met ‘Concrete’ op Europa, alleen hier ben ik met dit project actief. In Japan ben ik er niet mee bezig, daar is het enkel AciD FlavoR en als ik naar Europa kom, ben ik alleen maar solo bezig. Natuurlijk zou ik ook graag met de band naar Europa komen, maar momenteel komen onze agenda’s niet goed overeen en gaat dat dus niet. Erg druk kan ik het dus ook weer niet noemen.

Daarnaast heb je ook nog andere projecten.

Ja dat klopt inderdaad, maar op het moment zijn alleen maar AciD FlavoR en mezelf als Ryo Fujimura actief. De andere projecten liggen momenteel stil. Dat zou misschien wel te druk worden.

De maxi-singles die je hebt uitgegeven zijn exclusief voor Europa en je hebt ook al eerder opgetreden in Frankrijk en België. Heeft deze streek een speciale betekenis voor je?

Europa lag aan de basis van vele culturen en als je bijvoorbeeld naar Frankrijk kijkt dan denk je voornamelijk aan het historische aspect. Als je naar Amerika kijkt dan ligt misschien weer de nadruk op economie. In mijn opinie is het muzikale aspect van mij begonnen in Japan en ben ik dat nu voort aan het zetten in Europa, van hier uit zou ik graag naar Amerika willen gaan en met die ervaringen wil ik dan weer terug naar Japan. Momenteel heb ik het gevoel dat mijn carrière in Japan niet echt van de grond is gekomen, daarom dat ik nu in Europa ben.

Hoe gaat de tour tot nu toe?

In februari van dit jaar had ik hier mijn eerste tour en toen was ik in maart teruggekeerd naar Japan. Na mijn vlucht naar Japan was het eerste dat ik vernam op mijn antwoordapparaat een telefoontje van mijn manager in Europa, die zei dat de volgende tour al vastgelegd was (lacht). Deze keer duurt de tour tot in mei. Er zijn nog geen vijf maanden verstreken, maar ik zat dan voor een maand in Japan, een maand in Europa, weer een maand in Japan en dan weer terug naar Europa. Op zo’n moment weet ik echt niet meer waar mijn thuis is. Zo’n soort leven is echt heel leuk. Deze keer ben ik ook naar Engeland en naar Zwitserland geweest, dat was toch wel weer net iets anders dan België en Frankrijk. Qua eten en sfeer en alles, dat was ook heel leuk om mee te maken. En vandaag ben ik weer terug in Brussel, hier had ik ook mijn eerste live met AciD FlavoR. Dat geeft toch weer een beetje het gevoel ‘thuis te zijn’ en daarom ben ik ook weer blij hier te zijn.

De teksten van je nummers zijn vaak emotioneel en soms droevig. Hier en daar lijken de verhalen misschien wel een beetje op teksten uit enka muziek.

Op de maxi-single ‘Concrete 0.2’ zijn er ongeveer drie nummers die misschien wel een beetje enka-achtig aandoen. Ik heb daar ook hele oude Japanse woorden in gebruikt. Zelfs als ik in Japan dit soort nummers zou spelen zou het jongere publiek deze woorden wellicht niet eens begrijpen. Zo oud zijn de woorden die er in voor komen.
Deze nummers gaan over zo’n soort cultuur. De andere nummers zoals ‘Sweet Revenge’ gaan over dingen die ik vroeger heb meegemaakt. Zo heb ik bijvoorbeeld nog het 5de nummer op de single ‘Solitary Flight’; Tot vorig jaar maakte ik samen met mijn band deze ‘Flight’ maar dit jaar ben ik alleen, dat is waar het nummer ook over gaat.

Ben je van plan binnenkort nog iets nieuws uit te brengen?

Oh, heel even wachten dat moet ik even aan het management vragen. Ik zou er al heel graag over praten maar…

(gelukkig krijgen we toestemming van het management)

Dus ik mag het echt over alles hebben he? Oke! Het volgende wat ik ga uitbrengen is een full-size album. Het zal geen gewoon album worden. De eerste cd is akoestische muziek en de tweede cd met elektrische gitaar erbij, waardoor je meer de sound krijgt van een band. Het akoestische gedeelte is al opgenomen. Nu gaan we nog het elektrische gedeelte opnemen en het geheel afronden. Als het mogelijk is gaan we proberen het rond juli, in de zomer uit te brengen.

Heb je er al een titel voor?

Nog niet, maar ik heb al enkele ideeën rond welke titels ik het wil geven. Ik wil aan beiden een naam geven, maar het kan zijn dat het niet 2 maar zelfs 4 titels of nog meer gaan worden (lacht). Ik weet het gewoon nog niet zeker. Ik wil mijn persoonlijkheid op een toegankelijke, begrijpbare manier weergeven, zo dat wanneer je de titel leest, je het meteen begrijpt.

Tot nu toe hebben we voornamelijk vragen gesteld over Ryo als artiest, nu zouden we graag wat meer willen weten over Ryo als persoon.

Oke, daar ben ik blij mee.

Je hebt natuurlijk familie, heb je ook broers en of zussen?

Ja, die heb ik.

En wanneer je op tour bent, ben je natuurlijk alleen, mis je je familie dan niet?

Daar heb ik in nummers over geschreven. De vertalingen van die nummers kun je vinden op mijn website. Je zou misschien kunnen zeggen dat ik daar koud in ben. Zodra ik in Europa ben denk ik helemaal niet meer aan de dingen in Japan. Als ik dan weer terug ben in Japan, denk ik natuurlijk wel nog een beetje aan Europa, maar als ik in Japan ben denk ik er niet echt aan wat mijn vrienden in Europa doen. Zodra ik dan weer in Europa ben denk ik er niet echt over na hoe het mijn familie in Japan gaat. Natuurlijk hoop ik dat alles goed met ze gaat en dat ze gelukkig zijn, maar zou er iets gebeuren dan kan ik er niets aan doen. Bijvoorbeeld als er een ongeluk zou zijn geweest en ik bestel zo snel mogelijk een ticket, dan kan ik toch niet binnen 24 uur naar huis. Juist door er over na te denken wordt het moeilijker voor mij.(lacht)

Wat doe je graag in je vrije tijd?

Als ik thuis ben speel ik graag piano en gitaar, voor de rest lees ik graag manga. Als ik thuis ben doe ik eigenlijk alleen maar die drie dingen. Natuurlijk eet ik en slaap ik ook.(lacht) Daarnaast ga ik ook graag wandelen of maak ik een ritje met de auto. Als ik ga rijden is het meestal in het midden van de nacht. Maar als ik niet aan het rijden ben dan probeer ik zo’n 2 a 3 stations verder te wandelen. Haha, hele normale dingen eigenlijk.

Het lijkt misschien heel saai, maar wandelen en manga’s lezen zijn eigenlijk de normale dingen in het dagelijkse leven waaruit ik mijn inspiratie haal. Het is niet dat ik saai ben of zo!(lacht)

Je vorige optredens waren onder andere op een anime conventie, waar de zalen vaak vol zitten met cosplayers en fans van Japanse popcultuur. Was je niet verbaasd toen je dit zag?

Ja daar was ik best verbaasd over! Ik wist niet dat het zo populair zo zijn, anime, films, manga en muziek(uit Japan, nvdr.). In alle landen was het eigenlijk wel zo, ook in Engeland, in Griekenland, en in Zwitserland. Ik vind het geweldig dat elementen uit een andere cultuur op zo een positieve wijze ontvangen worden. Zoiets had ik nog nooit gezien, daar was ik heel blij mee.

Online heb je ook je eigen MySpace en maak je veel nieuwe vrienden. Je krijgt ook heel veel berichtjes van fans die je bedanken en die je aanmoedigen. Ook onder onze lezers zullen waarschijnlijk nieuwe fans zitten. Heb je misschien een woordje voor hen?

Heel erg bedankt, ik wil jullie ook bedanken voor het maken van het interview. Er zaten veel interessante vragen bij, daar was ik heel blij mee. Ik ben eigenlijk pas net begonnen met mijn solo-project maar, als ik dit zeg zal het management wel niet zo blij zijn, (lacht)… ik ben eerst met mijn band begonnen en dan pas solo gegaan. Ik wil ook alles als een geheel bekijken. Ik mag misschien nu wel een solo-project doen en ik ben ook heel blij met alle mensen die naar mijn werk luisteren, maar ik zou het ook leuk vinden als ze naar de band luisterden. Nogmaals, natuurlijk ben ik heel blij met mijn fans. Ik zou het gewoon ook fijn vinden als niet alleen mijn project, maar ook mijn band gehoord zou worden en populariteit zou verwerven. Dat geldt ook voor de projecten van de andere bandleden. Ik hou van al deze dingen, daarom zou ik het fijn vinden als ook mijn fans van alles zouden houden.

En dan heb ik eigenlijk nog twee mededelingen: Er komt een verzamel album van AciD FlavoR uit op 17 juni. Het wordt weliswaar uitgebracht onder een Japans label, maar ik zou het leuk vinden als de fans die naar mijn muziek luisteren ook naar dit album zouden willen luisteren.

Daarnaast hoop ik dat jullie uitkijken naar mijn nieuwe album en de tour!

Oke, heel erg bedankt voor dit interview en heel veel success gewenst!

Info:

Officiele website Ryo Fujimura (fr): http://www.ryofujimura.fr.gd

Officiele website Acid Flavour (ja): http://www.livegate.jp/acidflavor/

De cd’s zijn te koop bij: Râmen Events, Discount Manga en Monde d’Angel

Interview: Kiyoshi en CrescentMoonlight

Recentie en tolk: CrescentMoonlight
Foto: Kiyoshi

Op vrijdag 1 en zaterdag 2 mei vond in het kasteel Karreveld in Brussel de 2e editie van Animansion plaats (artikel volgt). De Japanse groep Pure Q&A trad beide dagen op, 5 kleurig geklede muzikanten die een hoop fun en energie op het podium wisten te brengen. Ze worden uitgebracht door het ‘Speed Disk’-label. De concerten waren sterk, met hun harde, snelle muziek en verassende tussenstukjes. Ondanks het gebrek aan belichtig en het afstekende blauw-geel gestreept podium, slaagden ze erin een meute fans in beweging te houden van het eerste tot het laatste nummer!

Nippon Zasshi had een interview met de bandleden op zaterdag, voor hun tweede optreden

1. Zouden jullie elkaar voor willen stellen en daarbij kunnen vertellen wat het sterkste punt is van de persoon die naast je zit?

Mahiro: Nou, degene die naast mij zit, schrijf je als Sigma, maar je zegt Zoma. Hij is goed in de ‘Zoma-dans’.
Zoma: Ow, is dat zo? (lacht)
Amato: Maar ze weten toch niet wat de Zoma dans is…
Mahiro: Um, nou ja hij is goed in gitaar spelen.
Zoma: Dit is Riu, zijn skill is internet. Surfen en zo. (Iedereen lacht)
Riu: Dit is Amato, de bassist. Hij is goed in het maken van foto’s van zichzelf. (Iedereen lacht, terwijl Amato hevig zijn hoofd schudt)
Amato: ‘On drums, Kou.’ Hij is goed in….internet. (Iedereen lacht weer)
Mahiro: ‘Dat is hetzelfde als…’
Kou: Hij is de vocalist, Mahiro. Hij is goed in karaoke.

2. Jullie zijn nu voor het eerst in Europa, hoe is jullie eerste concert gegaan?

Mahiro: Nou, het was mega intens!
Riu: Wel iets netter Japans gebruiken he!
Mahiro: Ach, dat is wel in orde. Het was mega intens. De Europese fans waren heel enthousiast, je voelde het echt mega. Ik was ook mega enthousiast. ‘High tension, high tension!’ Het was heel erg leuk. Wat jij Zoma?
Zoma: ‘Me too!’

3. Voordat jullie naar België kwamen hadden jullie vast al een beeld van Europa, hoe vinden jullie het hier nu jullie er echt zijn?

Kou: Het is hier rustig, de tijd lijkt langzaam te verstrijken.
Amato: De auto’s zijn hier snel.
Kou: Eerlijk gezegd hadden we niet echt een beeld van Europa.
Mahiro: We kenden het niet echt, het is de immers de eerste keer dat we in Europa zijn.

4. Waar zouden jullie graag eens heen willen gaan voor een concert?

Mahiro: België!!
Riu: Onze live hier gisteren was heel erg leuk, vandaar België.
Zoma: Nou eigenlijk door heel Europa lijkt me wel iets, bijvoorbeeld Frankrijk en Nederland en Nederland en Nederland en Nederland.
Mahiro: En Nederland
Kou: huh?
Mahiro: De tolk komt uit Nederland.(Iedereen lacht)
Amato: Het is mijn droom om door heel Europa te touren.

5. Op het internet wordt het al snel duidelijk dat jullie ook al aardig wat buitenlandse fans hebben. Ondanks dat er veel verschillen zijn tussen Europa en Japan en daarnaast ook de taal nog een barrière vormt, weet jullie muziek toch de fans overzee te bereiken. Wat is de message die jullie door jullie muziek aan de fans willen geven?

Kou: ‘Life style!’
Riu: Hetgeen wat we over willen brengen is plezier. Het plezier hebben in muziek en zo.
Kou: Onze visie op de wereld is waar we waarden aan hechten en deze willen via onze muziek kunnen verspreiden.

6. Maken jullie zelf de designs voor jullie kostuums?

Mahiro: Ja, dat klopt dat doen we zelf. De helft tekenen we zelf en de andere helft doet een designer. Iedereen tekent zijn eigen ideeën op, maar we zijn niet goed in tekenen (lacht) dus de dingen die nog niet kloppen worden aangevuld. We praten met zijn allen erover welke kant we uit willen.

7. Wat doen jullie graag in jullie vrije tijd?

Kou over Mahiro: ‘Sleeping.’
Mahiro: ..Sleeping…de hele tijd. Hahaha!
Riu: Internet! Internet shopping en zo. (Iedereen lacht)
Amato: Ik ga wandelen bijvoorbeeld in de bergen.
Zoma: Dat is toch helemaal niet zo! (lacht)
Kou: Hmmm ik maak graag liedjes, ow wacht in onze vrij tijd? … internet!
Mahiro: Wat zijn we toch oppervlakkig he. (Wederom lacht iedereen)

8. Nu jullie in Europa zijn, wat zouden jullie graag eens een keertje uitproberen?

Mahiro: Als we bij mij moeten beginnen… jee, is het wel echt oppervlakkig. (weer lacht iedereen.)

Zoma: Nee hoor het is in orde zeg maar.
Mahiro: Ik wil graag bier uitproberen. (Iedereen ligt dubbel)
– Heb je al Belgisch bier gedronken?
Mahiro: Een beetje, tot nu toe enkel nog maar Jupiler.
Zoma: Ik zou iedereen een hand willen geven.
Mahiro:(verstaat het verkeerd en denkt dat hij iedereen een knuffel wil geven) Ah, die ‘Free Hugs!’
Riu: …gebruik maken van internet. (lacht)
Mahiro: Jee, ben jij gek.
Riu: Nee ik bedoel om mijn mail te checken en zo, ik kan hier mijn telefoon niet gebruiken.
Amato: In de buurt van ons hotel lag het paleis van de koning, daar zou ik graag nog even gaan kijken.
Kou: Gister en vandaag speelden we buiten, in de open lucht, ik zou graag eens in een concerthal in België willen spelen.

9. Als je ineens een andere rol binnen de band moest aannemen wat zou je dan worden?

Mahiro: Trompet! Maar als ik iets moest kiezen in de band dan wordt het de drums.
Zoma: Ik zou ook drummer willen worden.
Riu: Ik zou de bas willen spelen.
Zoma: Ah, vocalist, ik zou vocalist willen worden.
Amato: Vocalist.
Kou: Producer, maar binnen de band zou ik vocalist willen zijn.

10. De muziekstijl die jullie maken is heel breed, maar als jullie Pure Q&A in een woord zouden moeten samenvatten. Wat zou het dan zijn?

Mahiro: Crazy! Crazy space.
Kou: Als we het moeten samen in een woord, mysterieus. Misschien ook een beetje ‘vreemd’.
- Ze beginnen een discussie over de juiste terminologie in het Engels die anders over komt dan in het Japans en eindigen bij de conclusie dat Mahiro ‘strange’ is.

11. Message voor de lezers.

Mahiro: Ik zou willen dat mensen PureQ&A leren kennen, dus ik hoop dat de mensen die vandaag gekomen zijn het erg naar hun zin zullen hebben tijdens onze live en ik wil ze bedanken voor het lezen van deze message.
Zoma: Ik wist niet dat er mensen waren die al van ons gehoord hadden, dus daar ben ik heel erg blij mee.
Riu: Ik ben blij dat er mensen aan de andere kant van de wereld zijn die naar onze muziek luisteren en wil ze bedanken voor hun steun.
Amato: Het is al ongeveer zo’n drie jaar dat ik hoop dat onze muziek de fans bereikt, dat dit echt realiteit is geworden ben ik heel blij mee. Heel erg bedankt!
Kou: Ik hoop dat jullie het vandaag naar jullie zin hebben.

Dit interview is afgenomen voordat PureQ&A bekend had gemaakt dat ze uit elkaar zullen gaan. We willen ze daarom bedanken voor dit interview en geluk wensen tot aan hun laatste live op 5 juli. We wensen de leden ook daarna heel veel succes toe.

Interview & vertaling: CrescentMoonlight
Foto: Kiyoshi