Locatie

Na drie jaar te hebben gezeten in theater- en zalencentrum De Lockhorst te Sliedrecht, was het duidelijk dat ereen grotere locatie nodig was om zo de wensen van de bezoekers tegemoet te kunnen komen. Omdat de organisatie wilt dat de conventie bereikbaar blijft voor zowel (het zuiden/westen van) Nederland als het Vlaamse gedeelte van België, is er gekozen voor het Erasmus Expo- en Congrescentrum te Rotterdam. 

Activiteiten 

Op de Tsunacon is er weer van alles te doen om je niet te laten vervelen. Natuurlijk heeft de organisatie voor Tsunacon 2012 weer veel in petto. Elk jaar weer proberen ze in de conventies zowel informatief als amuserend over te komen door middel van de ingevingen van bezoekers en vrijwilligers. Ook tijdens Tsunacon 2012 zullen er zowel wedstrijd- als non-wedstrijdactiviteiten worden gehouden. 
Daarnaast kan je je helemaal gek shoppen in de dealerroom, waar je kraampjes en stands vindt van vele Japans gerelateerde stichtingen, winkels en bedrijven. Voor de gamers hebben we zowel oude als nieuwe games, waarvan vele geïmporteerd uit Japan zijn en in allerlei formaten en manieren te bespelen zijn. Dit alles is door en voor fans, jong en oud.

 Tsunacon 2012 (door Stichting Tsunacon)
Thema: Yokai Hayashi
Datum: Zondag 12 februari 2012
Tijd: 10h00 – 20h00
Locatie: Erasmus Expo, Rotterdam (NL)
Entreeprijs: €20
Website

De negende editie van Abunai! zal gehouden worden op NH Koningshof in Veldhoven, in de buurt van Eindhoven in Nederland. De locatie is zeer ruim met veel groen dat de gronden van de conventie omringt. Er zijn ter plaatse hotelkamers beschikbaar. NH Koningshof is zeer goed bereikbaar met het openbaar vervoer en met de wagen, waarbij er gratis parkeerplaatsen worden aangeboden.

Het thema dit jaar is “Looking for Groep”, een thema over roleplay, vertrekken op heroische quests en de jacht op schatten.

26 tot en met 28 augustus 2011

NH Conf. Centre Koningshof
Locht 117. 5504 RM Veldhoven
Nederland

Vrijdag: € 18.00
Zaterdag: € 25.00
Zondag: € 18.00
2-dagen: € 33.00
Heel het weekend: € 39.00

Hotel (ontbijt inbegrepen):
Vrijdag – zaterdag: € 99.00
Zaterdag – zondag: € 99.00
Vrijdag – zondag: € 145.00
Luxury Room (per night): € 25.00 extra

Dinner-buffet: € 19.00

Website
Twitter

klik op de foto voor de volledige fotogalerij

Sliedrecht (NL), 30 januari. Bij onze aankomst om half tien -een halfuurtje voordat de bezoekers binnen mochten- stond er al een aardige rij bezoekers aan te schuiven en toen al wisten we dat het een drukke dag ging worden. Voor mezelf was het de eerste keer dat ik op Tsunacon aanwezig was, voor Kiyoshi de tweede keer.

Eenmaal binnen bekeken we de game-ruimte, het manga-café, de dealer-room en de theaterzaal. Alles straalde een leuke en gezelligere sfeer uit dan wanneer men Tsunacon vergelijkt met een evenement zoals bij voorbeeld F.A.C.T.S. in Gent. Na een snelle rondblik gingen we op zoek naar het maid en butler café waarvan we op verschillende posters zagen dat het ergens moest zijn. Maar we vonden het niet meteen en na aan de infobalie om uitleg te vragen, wisten we dat we langs buiten naar het restaurant moesten. Dat in combinatie met de slechte aanduiding, leek niet zo goed voor mensen om hun weg naar het café te vinden, maar dat bleek later geen probleem te zijn aangezien het café stampvol zat toen we er voor een tweede keer kwamen.

Maid- en butler-café

Bij het binnen komen werden we verwelkomd door een butler en eventjes stonden we wat onwennig rond te kijken, niet wetende of we nu zelf gewoon ergens mochten gaan zitten, of we nu naar een plaats gebracht worden. Dus vroegen we het uiteindelijk maar. In het Engels, want de butler sprak geen Nederlands. De menukaart zag er heerlijk en veelbelovend uit, vooral met hun aanbod aan taartjes, hapjes, Japanse dessert en thee. Een maid kwam de bestelling opnemen – in het Engels – en ik nam een sencha thee en dango. Zonder te wachten op wat mijn twee gezellen wilden, was ze weg en keken we elkaar eventjes vreemd aan. Enige tijd later kwam ze terug en zei dat er geen dango was. Dus bestelde ik de bochan dango, die er dan ook niet bleek te zijn. Blijkbaar was er enkel thee en twee soorten gebak. Gezien het al elf uur was en ze al van negen uur open waren, was dat natuurlijk niet zo goed. Maar ik kreeg mijn thee, in een piepklein kopje. Voordat de maid de kans zag om in alle stilte weer snel te verdwijnen, bestelden mijn gezellen ieder een kop sakura thee en Angel Food cake, die ik nadien ook nam.

De cake was lekker, maar mijn sencha thee was niet lang genoeg getrokken en smaakte naar niet veel. Bovendien was mijn kopje haast drie keer zo klein als die van de anderen, wat me toch wel een beetje teleurstelde. Gelukkig vielen de prijzen zeer goed mee.
We begrepen niet echt waarom er Engels werd gesproken, omdat de maid die ons had bediend me soms zelfs niet echt verstond in het Engels en een butler – een andere dan aan de inkom – wel met ons in het Nederlands sprak.

Over het algemeen waren de thee en cake lekker en was het gewoonweg leuk van een maid- en butler-café te hebben, maar we hadden er meer van verwacht, hopelijk komen ze volgend jaar wel terug en  is de uitvoering tegen dan iets meer op punt gesteld. De karaoke vondt in het café plaats, een goed idee met een wat minder leuk neveneffect; met het vooruitzicht op de dango en andere gerechten die later zouden komen, keerden we een tweede keer terug en zat het er zo verschrikkelijk vol dat er niet eens plaats was en wachten niet eens een optie was.

De dealer-room

Klein maar gezellig, dat is eigenlijk een goede omschrijving voor de dealer-room. Klein bracht natuurlijk wel een probleem mee gezien de hoeveelheid volk; de dealer-room was amper een half uur  open of er stond al een gigantische rij om binnen te mogen. Gezien de kleinschaligheid van de dealer-room was het onmogelijk om iedereen tegelijkertijd binnen te laten, dus mochten er een aantal mensen binnen en wanneer er weer enkelen weg waren gegaan, werd de volgende lading doorgelaten. Onze perskaarten zorgen er gelukkig voor dat we niet moesten aanschuiven en konden we ons snel mengen onder het kopende volk. Er waren niet enorm veel dealers, maar ze waren met genoeg en het aanbod was ruim. Er was zelfs plaats voor meerdere artiesten en mensen die hun zelfgemaakte spulletjes kwamen verkopen.

We hielden een kort interview met een van de verkopers. Jef Bas van ‘a space oddity’, een winkel in Amsterdam. Al ruim 20 jaar is de winkel open, en hij heeft zowel bij zichzelf als in de rest van Nederland de interesse voor Japanse popcultuur zien groeien, wat dan ook weerspiegelde in het aanbod van zijn winkel. Jef heeft een contactpersoon in Japan en alle Japanse merchandise wordt zo rechtstreeks geimporteerd. Er zaten best wel originele en unieke items tussen, iets wat van redelijk wat standjes gezegd kon worden eigenlijk, wat het aangenaam rondsnuffelen maakte.

De theaterzaal

In de theaterzaal vonden verschillende voorstellingen plaats van anime series en films, evenals de “AMV compo”, de “10 voor Akihabara” quiz, een ‘guess which anime’-trivia en de cosplaywedstrijd. Bij deze laatste vier waren we aanwezig.

AMV compo

Hierbij waren er drie categorieën met winnaars: originaliteit, technisch en algemeen (originaliteit + technisch). Onder deelnemende AMV’s waren er enkele zeer amusante, mooie en zelfs ontroerende exemplaren aanwezig, maar ook enkele die nogal ‘afgekapt’ leken of ons toch niet helemaal konden boeien. Wat ik persoonlijk wel vreemd vond was dat een AMV in de drie categorieën kon winnen terwijl het toch logischer zou lijken dat als een AMV zowel origineel als technisch goed zou zijn, die bij “algemeen” zou winnen en niet nog eens bij “originaliteit” en “technisch”. Dat zorgde er dan voor dat bij de eerste twee categorieën (originaliteit en technisch) twee AMV’s twee keer wonnen en een van die twee dan nog eens won bij “algemeen”, wat jammer genoeg leidde tot een klein aanbod aan winnaars gezien de grote hoeveelheid (24) deelnemers.

10 voor Akihabara

Omwille van enkele problemen met het verliezen van tijd op onze zoektocht naar eten omdat we meer wilden dan enkel noodles – waarover later meer – kwamen we een uurtje te laat bij de quiz en zagen we dus enkel de finale: België vs. Nederland. En de vragen waren echt nog wel moeilijk en voornamelijk vragen over Japan zelf en minder over anime en manga. De enige anime/manga vraag die in de finale zat, was de verjaardag van een personage uit Bleach. Verder waren het vragen over de aardrijkskunde van Japan, geschiedenis en dergelijke en zoals ik eerder zei waren de vragen zeker niet van de gemakkelijkste. We mogen ook met trots melden dat België uiteindelijk met 7-2 van Nederland gewonnen heeft!

Tsunacon 2011 Trivia

Drie deelnemers kregen de opdracht om aan de hand van stukjes muziek en een afbeelding te raden welke anime er werd voorgesteld. Er waren tien categorieën – gaande van drama tot sf – met elk vijf fragmenten. En net zoals de quiz was dit veel moeilijk dan men zou denken. Er zaten populaire maar evengoed zeer onbekende anime series tussen en niet enkel het publiek vond het moeilijk raden. De deelnemer die de eerste plaats won, had – maar – twintig van de vijftig anime series juist. Natuurlijk hangt dit sterk af van persoon tot persoon, maar ik was toch wel blij dat ik niet daar vooraan op die stoel zat, want veel meer zal ik er toch niet gekend hebben. Maar het was leuk om zelf ook te raden en te denken en je tegelijkertijd te frustreren aan het feit dat je het wel weet, maar gewoon niet op de naam van de serie kunt komen.

Cosplay compo

De cosplay combo bestond zowel uit groepen als uit individuelen en dit waren de deelnemers, in volgorde van verschijning:

Fairytale Death Note
Hetalia (dating)
Morning Musume (talkshow)
Vocaloid (dansje)
Celina – anime onbekend – (zang)

Na deze vijf volgde er een niet-deelnemende act van dezelfde Death Note L cosplayer als de eerste deelname, waarbij enkele mensen uit het publiek werden genomen om mee te doen. Er was iemand vermoord en L moest de moordenaar zoeken. De verdachten – tevens uit het publiek – : een Nazi, een gewone jongeman, een Pikachu, Marik (Yu-Gi-Oh!) en een prinses in een roze jurk (?). Het moordwapen: een koekenpan. De locatie: een yayoi-conventie. Met de nodige hilariteit werd uiteindelijk de moordenaar ontmaskerd en was het tijd voor het bekend maken van de winnaars. De winnaars waren:
5de plaats: Morning Musume
4de plaats: Celina
3de plaats: Hetalia
2de plaats: Vocaloid
1ste plaats: Fairytale Death Note

Het publiek was de jury maar het systeem om de winnaars te kiezen was een beetje chaotisch. Iedereen in het publiek had zowel een rood als een groen vel papier gekregen. De deelnemers werden opnieuw omgeroepen en het publiek moest een groen blad opsteken wanneer dit hun favoriete deelnemer was en dan werd er geteld. Dit verliep nogal chaotisch en onduidelijk maar uiteindelijk kwam er dan toch bovenstaande lijst met winnaars uit.

Eten & drinken

Het eten en drinken dat op Tsunacon aanwezig was, was enkele snacks van de snackbar, aangevuld met cupnoodles en verschillende Japanse en niet Japanse drankjes en de prijzen vielen zelfs zeer goed mee. Samen met het maid- en butler-café was er een rijk aanbod aan hapjes en drankjes voor een mooie prijs. Jammer genoeg was het niet meer dan hapjes en drankjes en was het vinden van een ‘maaltijd’ al wat minder voor de hand liggend. Natuurlijk, er waren cupnoodles, maar ervaring leert dat een mens daar niet lang mee heeft gegeten.

Onze zoektocht naar eten bracht ons dan ook tot in Dordrecht en hier verloren we dan natuurlijk ook lekker veel tijd mee, dus ik hoop dat wanneer Tsunacon uitbreid – en sowieso naar volgend jaar toe – dat ze dan misschien wat kunnen doen aan hun  aanbod van eten. Of in een stad waar er iets te vinden is op een zondag, want zelfs een bakker die open was was er niet te vinden. Maar aangezien voor volgend jaar Rotterdam is aangekondigd, denk ik niet dat dat een probleem zal worden.

Conclusie

Zoals we bij het aankomen in het begin van de dag al gevreesd hadden was het enorm druk geworden. Tsunacon 2011 was voorzien op duizend bezoekers en ik heb zo het gevoel dat ze daar toch wel zijn aangeraakt. Met het oog op volgend jaar gaat de nieuwe locatie in Rotterdam dus meer dan welkom zijn, want nog meer mensen op de huidige locatie binnen krijgen zou anders nogal een sinecure worden. Dus op dat vlak ziet het er al goed en veelbelovend uit. Het is enkel jammer dat er dan afscheid moet genomen worden van de leuke en aangename locatie van dit en vorig jaar.

Tsunacon was een zeer leuke ervaring en ik voelde me hier veel beter ‘thuis’ dan op F.A.C.T.S. – Niet enkel door de kleinschaligheid en dus ook de kleinere hoeveelheid bezoekers, maar ook door de leuke locatie en het feit dat het om een conventie met enkel anime en manga ging. Ik ben zeer tevreden over alles van Tsunacon, heb me geweldig goed geamuseerd en kijk met veel blijdschap en grote verwachtingen uit naar Tsunacon 2012, want zoals ze nu bezig zijn kan het enkel beter worden en daar wil ik dan ook zeker bij aanwezig zijn.

Foto’s

Nog iets meer dan een week en Tsunacon 2011 gaat van start.

Wij zullen er alvast bij zijn om alles te documenteren, te besturenen en te fotograferen, maar natuurlijk ook een beetje om ons te amuseren!
Met steevaste updates op Facebook, Twitter etc. door de crew van Tsunacon, lijkt het me sterk als iemand er nog niets over gelezen heeft, dus bericht ik ook kort even wat je zoal mag verwachten.

Geen probleem om te kiezen welke dag je naar tsunacon gaat, het is maar 1 dag. Die is wel zeer goed gevuld en de organisatoren doen er alles aan om het jaarlijks beter te maken dan vorig jaar. Aangezien vorig jaar een groot succes was kijk ik er enorm naar uit om te zien wat dit jaar brengt. Ze verwachten de kaap van 1000 bezoekers te halen, een mooi getal, en toch nog klein genoeg om gezellig te blijven en ervoor te zorgen dat je de mensen die er zijn en die je kent nog zeker terugvindt.

De locatie is dezelfde gebleven, en van vorige keer weet ik al dat de cosplay en andere wedstrijden een volle tribune zullen lokken, daar kan je best op tijd gaan zitten. Ik ben ook benieuwd of het aanbod aan dealers uitgebreider wordt dan vorige keer, of de DDR ademruimte heeft gekregen en hoe de J-Disco op het einde zal uitdraaien. ^_^

Tsunacon draait dus zeker niet enkel rond anime en manga, maar rond Japanse moderne cultuur, een beetje de oude cultuur errond en dat nog eens omgeven met een vleugje eenderwat dat Japans is, en zo hebben we het graag, ganbatte!

Tsunacon: 30 januari 2011 – 10:00-20:00 @ De Lockhorst, Sliedrecht

Yuki en Koori!

Begin het jaar goed met een conventie rondom de moderne en traditionele Japanse cultuur. Het thema voor deze editie is Koori-hime (IJsgodin) en Yuki no Hana (sneeuwbloem). Na het feest van vorig jaar vervolgt Tsuna-chan haar roeping om langs te gaan bij de goden van de elementen, waarbij ze stuit op een ijstempel.

De derde keer

Dit is alweer de derde  Tsunacon die wordt gehouden. Ook deze editie wordt er uitgepakt met een verbeterde indeling en nieuwe activiteiten: van aparte zalen voor games, karaoke en workshop tot unieke vertoningen in het theater.

Activiteiten

Wedstrijden (AMV, manga, cosplay, foto)
Workshops, demonstraties en panels
Vertoningen (anime, J-Film en trivia)
700m² dealerroom (figures, kleding, doujin)
Games (consoles, DDR, kaart- en bordspellen)
Karaoke, quiz, manga, Bring & Buy, etc…

Datum: zondag 30 januari 2011
Tijd: 10h00 – 20h00
Locatie: De Lockhorst, Sliedrecht, Nederland
Kaarten zijn €12,50 en kaartenverkoop is zowel online als aan de kassen aanwezig

Voor meer informatie over o.a. programmering en kaartenverkoop, kijk op de website van Tsunacon.

Nee dat is niet waar, maar het kwam al dicht in de buurt. De taiko groep Dadada-dan Tenko trad op in Roosendaal, Nederland, en vervoerden mij en de rest van de zaal naar Japan, naar de losheid en humor van Kansai met een moderne vorm van taiko (Japanse drums)

drums door twinsisterwendy

Dadada-dan Tenko, opgericht door Isaya Mondori bestaat uit hemzelf en 10 positieve energie uitstralende jonge mensen met  allen een stralende en aanstekende glimlach. Hun doel: ons blij en gelukkig maken en dat is zeker gelukt ^_^

De zaal zat goed vol, met zowel veteranen – Ze treden al voor hum zesde jaar in Nederland op – als mensen die nog nooit een taiko-optreden hadden meegemaakt, wat zeer duidelijk werd toen ze op de grote Daiko begonnen te spelen, de zaal oooh! ging en ik iemand verast ‘sjeesus man!’ hoorde uitroepen.

De groep gaf flink van katoen, niet zo technisch en strikt als Kodo (waar je dit eigenlijk zelf helemaal niet mee kan vergelijken), maar zeer speels, springend en vrolijk ging het er aan toe. De choreografie, bedacht door Mondori was perfect, en zelfs het opstellen en verplaatsen van de drums op het podium was en dans op zich.
Wat ik heel tof vond was de hoeveelheid humor die er in zat, bijna stand-up komedie met Japanse drums in plaats van woorden. Iedereen had zijn eigen karakter en bracht dat goed over naar het publiek, alles was netjes getimed zonder de losse sfeer te verliezen.

Isaya Mondori door twinsisterwendy

Halverwege was het plots pauze, wat ik niet echt had zien aankomen. Even was het twijfelen; is het al gedaan? Omdat echt iedereen de zaal verliet, maar dat bleek normaal te zijn voor een pauze. Het kwam ook wel goed uit, want zo hadden Daniella (zij heeft nadien het interview gedaan met Mondori-san, wat zodra het uitgeschreven en vertaald is ook hier op de site zal verschijnen) en ik even tijd om met Maria van den Broek van de organisatie te praten.

Het enige dat op het optreden op aan te merken viel, was het soms gebruiken van een backing track. Maria wist me te vertellen, dat mensen al vaak hadden laten weten dat ze dat wat jammer vonden, maar ook dat terwijl wij dit als kitch ervaren, het in Japan zeer gebruikelijk is, en vaak nog veel harder toegepast dan bij Japanse optredens hier.

Toen de pauze voorbij was en iedereen terug de zaal inging, was het podium wat heringericht, zat Mondori-san voor een abstracte versie van een make-up spiegel, zich voor te bereiden op de dans. Met zijn lange witte pruik die zwaartekracht leek te overstijgen walste hij als een zwierige demoon rond op de drums. Die demonische dreiging werd helemaal omgezet in een nieuwe lading humor toen Teruaki -zogezegd te laat- ten tonele kwam. Ook al was het toneel, op een bepaald moment kreeg ik toch wel medelijden met die jongen. Toen volgden nog een heel mooi, en op het einde een enorm levendig nummer, waar ik hier niet over ga uitwijden, daarvoor raad ik u aan een ticketje te kopen voor een van hun optredens in België, want het is echt de moeite.

Laat mij u nog wel verklappen: het sakuraseizoen is vroeg dit jaar in Japan, maar hier ook!

www.tenko.nl
agenda