Tsunacon 2010 een terugblik
24 januari 2010, Sliedrecht (NL)

Kinderschoenen

Tsunacon is niet spectaculair groot. Dit jaar waren er 2 kamers bijgekomen, voor de karaoke en de DDR (Dance Dance Revolution) competitie. De organisatie heeft goed haar best gedaan om de leuke dingen van vorig jaar te behouden en daarop te verbeteren en te innoveren, maar hier en daar liep het niet zo gesmeerd. Veel gophers (vrijwillige helpers) waren niet goed ingelicht waardoor je vaak lang op hulp/informatie moest wachten of van her naar der werd doorgestuurd. Er was al gigantisch veel volk op een kleine plaats dus het extra rondhossen was niet altijd even tof.

De tickets waren uitverkocht, waardoor veel mensen thuisgebleven waren. Op de dag zelf bleek dat er nog een hoop tickets overwaren aan de kassa...
Wij kregen als pers zomaar onze badges, zonder identiteitscontrole, dus in feite kon iedereen gewoon als pers naar binnen. Er waren vanaf het begin al wat vertragingen en geen tijd meer voor een korte rondleiding. Ook mochten we niet in het crewgedeelte, dus hebben we ook geen interviews met de organisatoren kunnen doen tijdens hun zeldzame rustmomenten, als die er al waren.

Tsunacon staat dus nog duidelijk in de kinderschoenen, maar dat is met meer cons wel het geval, zelfs als ze al jaren meegaan, en voor een tweede jaargang deden ze het hier nog heel goed.

Cosplay

De cosplay is de hoofdreden om naar deze con te gaan. Duidelijk aanwezig waren Pokemon, Vocaloid en Rozen Maiden. Maar buiten dat had je ook de typische Deathnote, Naruto, Bleach, Vampire Knight, ...
Er waren ook heel originele cosplays zoals het Team Fortress 2 team, Mister Proper en nog een hoop waarvan ik de naam noch de serie kan herinneren. Zelfs Vlaanderen en Wallonië waren aanwezig (als characters uit Hetalia Axis Powers)
In plaats van een klassieke cosplay compo hebben ze dit jaar iets nieuws uitgeprobeerd. Jury-leden van de competitie liepen tussen het volk rond op heel de con, waarbij er een selectie gemaakt werd van goede cosplays, en vooral cosplayers die helemaal in character zaten, de genomineerden mochten nadien naar het podium in de videozaal voor de finale.

Wegens het niet-omroepen van activiteiten en het tegelijk overal proberen zijn heb ik een deel van de finale gemist, dus de juiste details zullen hier ontbreken. Ik weet enkel dat op een bepaald moment uit een vrouwelijke selectie Sharon uit Pandora Hearts gewonned had.

Activiteiten

Er was vanalles te doen, in verschillende zalen, waardoor de gangen ertussen vaak stromen mensen te verteren kregen. Met het achterlopen van een aantal activiteiten en geen omroeping als er iets ging beginnen, miste je gemakkelijk het begin van een aantal zaken. De videozaal bleek enorm in trek en zat regelmatig vol, zo vol zelfs dat de gophers mensen van de trappen moesten gaan weghalen omdat anderen er niet meer door konden. De AMV (anime music video) competitie was een succes, er werden 3 prijzen uitgereikt: algemeen, creativiteit en technisch. De selectie van deelnemers was echt goed, vooral die van Hellsing, Loveless, Jon-Roh (Wolf Brigade) en niet te vergeten Black Lagoon -die wegens technische probleempjes 3 keer herstart moest worden- bleven bij mij hangen. Voor het beslissen van de winnende video's was er een team van 70 jurileden samengesteld! In de aanloop naar nationale AMV awards in de toekomst.
10 voor Akihabara vond hier ook plaats: een quiz tussen 2 Belgische en 2 Nederlandse teams. Zelf deden wij (Kiyoshi en Eri-senpai) mee in een Belgisch team, waar we verwoed hebben geprobeerd de eer van ons land te verdedigen op het vlak van kennis over anime, maar ook over Japan zelf, wat echter niet mocht baten want het Nederlandse team won uiteindelijk. Het was wel superleuk en we hebben koekjes gekregen. Ook de Joker creëerde een hoop extra ambiance.

De DDR room was aan de kleine kant, 4 dancepads waren aanwezig, waardoor meerdere mensen tegelijk konden spelen, wat wel een pluspunt was. Maar er ontbrak een duidelijk aanschuifsysteem en -vooral- verse lucht. De karaoke zaal daarentegen was veel ruimer maar had een gebrek aan sfeerverlichting en volk. Mijn gedacht: DDR en karaoke wisselen en het is al een stuk beter. Jammer, maar er was Japanse karaoke en 4-player DDR, ik heb het al stukken erger geweten ^_^
Verder waren er ook een aantal workshops, maar die waren in dezelfde zaal als de dealerroom, aan rijen tafels. Soms beperkte een workshop zich tot een brochure of een handleiding en was je aangewezen op doe-het-zelf instinct.

Er was ook een fotostudio voorzien, maar daar zwijg ik liever over. Als je erbij was weet je wat ik bedoel, als je er niet was, zal je het via-via wel kunnen vernemen ^^;

In de videozaal (alweer ^_^) werden ook gewoon anime-afleveringen getoond, waaronder My neighbour Yamamoto-san en Toaru Kagaku no Railgun, een toffe manier om nieuwe series te ontdekken!

Geld opdoen

Een vast gegeven op elke con: de dealerroom. Dit is een ruimte waar verschillende winkeliers hun kraampjes opgebouwd hebben, waar je alles kan kopen gaande van anime, manga, figures, gadgets, promotieartikelen, posters, plushies, zelfgemaakte schattigheden, ... De ideale manier om snel veel geld op te doen dus!
Het aanbod was op Tsunacon niet veel buiten het normale. Het was niet echt groter dan vorig jaar en de dealers zijn dezelfde die ja ziet op FACTS, Abunai en andere. De merchandise zelf was op typisch voor elke con, buiten enkele uitzonderingen (bvb. oude Japanse games, zelfgemaakte lolita-accesoires).
Het was ook niet toegestaan van een te grote handtas de dealerroom in te gaan (een rugzak al helemaal niet), dus als je niets anders bij had en je niet continu je zak of tas wou opvragen aan de bagroom of onbewaakt achterlaten in de vestiaire, had je pech.

Food, glorious food.

The usual; noedels, broodjes, frieten en zoals altijd elke keer ietsje duurder. Vlak naast de conventieruimte was nog een brasserie waar je een iets uitgebreidere maaltijd kon verkrijgen. Zelf had ik graag degelijke Japanse cuisine gezien op een con, maar dat is op alle conventies keer op keer teveel gewenst denk ik.

Party Time!

De avond werd afgesloten met de speedy, harde beats van het DJ-duo Power2all en Daibutsu. Het had geweldig geweest moesten er later nog treinverbindingen zijn of de disco vroeger had begonnen, want na korte tijd liep de zaal al vrij leeg. Maar de mensen die overbleven maakten dat weer goed met 200% dansplezier. De muziek was J-core/Hardrave stijl en deed me denken aan de Otaku-parties in Akihabara (bvb. Denpa, Otakuspeedvibe). Hier zien we graag meer van terug later!

Oordeel

Tsunacon 2010: eerste con van het jaar, er is nog veel werk aan, zeer leuk om naartoe te gaan in groep of als je er al veel mensen kent, mooie cosplays en enkele toffe en originele activiteiten die het de moeite maakten. het publiek amuseerde zich, vooral de filmzaal was een groot success. Zowieso gaan we er volgend jaar weer naartoe. Ik hoop dat ook de organisatie dit leest en het hen zal helpen om de volgende edities telkens een stapje verder te kunnen gaan!

Review: Eri-senpai en Kiyoshi
Foto's: Kiyoshi